Home Opinie Uit het leven van Turkse gepensioneerden

Uit het leven van Turkse gepensioneerden

In de drukke Kenan Evren Boulevard, tussen de torenhoge flatgebouwen, prijkt een schattig rechthoekig huisje. Met zijn platte zadeldakje en kleine vierkanten ruitjes lijkt het net een huis uit een sprookjesverhaal. Het huis is ongeveer zo groot als een klaslokaal, is voorzien van een toilet, een aanrecht, twee grote leestafels, een stuk of 16 comfortabele stoelen, twee boekenkasten, een plasma TV en een robuuste airconditioning tegen de hitte. Op het dak staat een schotelantenne. Aan de voor- en zijgevel van het huis zijn borden gemonteerd met het opschrift Emekli Dinlenme Evi (Huis ter ontspanning voor gepensioneerden) oftewel het huis voor gepensioneerden waar ze elkaar kunnen treffen. De gepensioneerden noemen het gewoon Ev, Het Huis.

Advertentie

HET HUIS

Namens DutchTurks heb ik aan de vaste stamgast-gepensioneerde/plaatsvervangend gastheer Nuri Akça (65) vragen gesteld over Het Huis. Akça steekt zijn liefde voor CHP, de Republikeinse Volkspartij, waar Soner Çetin, de stadsdeelvoorzitter van Çukurova is, niet onder stoelen of banken. Hij vertelt trots dat Soner Çetin goed werk verricht voor de gemeente en dat hij hem daarvoor heel erg dankbaar is. Ik leg aan Akça uit dat ik hier niet ben gekomen om de werkzaamheden Soner Çetin te evalueren maar over Het Huis te praten. Akça neemt zelf het woord; ‘Het Huis is bestemd voor de gepensioneerden. ‘Wij gepensioneerden zijn liever hier dan in een koffiehuis’. Ik vraag wat het verschil is. Akça legt het rustig uit; ‘In koffiehuizen worden kaart- en bordspellen gespeeld. Roken wordt weleens gedoogd. Hier lezen wij kranten en boeken en babbelen met elkaar. Roken is niet toegestaan’. Akça heeft weinig tot niets in gemeen met het koffiehuis of met de koffiehuisgangers. Hij voelt zich hier op zijn gemak. Koffie en thee is gratis. De onderhoud van het huis, gas, water, elektriciteit, de loon van de koffiejuffrouw wordt door de gemeente betaald. Alhoewel Het Huis voor een specifieke doelgroep is, namelijk de gepensioneerden, is het niet nodig om bewijsmateriaal voor te leggen. Je kunt ongehinderd binnenlopen.

Ik vraag aan Akça wiens idee het was om Het Huis te beginnen. Het Huis is een initiatief van de gemeente. We hebben er niet om gevraagd. Maar we zijn er wel blij om dat hij er is’.

Het Huis waar ik het interview houd (3 maanden oud) is middenin een plantsoen gebouwd. Onder de buurtbewoners was er nogal wat geroezemoes omdat ze niet wilden dat dit stukje groen ook opging in beton. De stadsdeelvoorzitter heeft het euvel middels een referendum opgelost… De buurt heeft bepaald!

Akça zegt dat het plantsoen aan het huis behoort, maar wel gemeenschapsgoed blijft zoals voorheen. Het Huis aan de Kenan Evren Boulevard is het vierde huis in Adana, een vijfde huis is in aanbouw verteld Akça. Ik vraag aan Akça of de gepensioneerden hier van hetzelfde beroepsklassen zijn.’Nee hoor, tussen ons zijn er bijvoorbeeld gepensioneerde politiechefs maar ook mensen die hun brood middels handenarbeid verdienden’. Ik vraag waar de gepensioneerde dames zijn? ‘De Dames? Zij komen ook, maar minder frequent. ‘Mijn vrouw komt bijvoorbeeld alleen langs om mij te groeten (lees: polshoogte nemen) en eventueel een glaasje thee te drinken. Vrouwen vermaken zichzelf toch wel’.

Akça wijst naar buiten. ‘Zie je die schommel en de glijbaan daar? De gemeente heeft speciaal een speelplaats gebouwd zodat de gepensioneerden hun kleinkinderen kunnen meenemen. De gepensioneerden hoeven niet meer thuis te blijven als ze een dagje op hun kleinkinderen moeten oppassen. Ze kunnen blijven komen’. Het Huis is zes dagen in de week van 8 uur s’ochtends tot 6 uur s’avonds geopend. Zondags gesloten.

Tot slot vraag ik aan Nuri Akça of dit Huis concept ook in het buitenland (Nederland) toegepast kan worden. ‘Tuurlijk! Wij Turkse mannen houden er heel erg van om onder het genot van een glaasje thee diepe gesprekken te houden’.

DE GEPENSIONEERDEN

Het pensioenstelsel in Turkije steekt anders in elkaar dan bij ons in Nederland. In Turkije moet men minimaal 25 jaar werken voor pensioen (voor de vrouwen is dat 20 jaar). Daarnaast is er een leeftijdsdrempel. De hoogte van de leeftijdsdrempel wordt bepaald in welk jaar je bent gestart met werken. KLIK HIER voor het complete pensioen overzicht.

Ik zeg tegen tegen Nuri Akça dat hij boft dat hij bij oude garde hoort en vervroegd met pensioen is gegaan. De huidige generatie moet tot hun zestigste doorwerken. Akça kijkt mij bloedserieus aan en zegt; ‘Je verliest een punt uit het oog. De nieuwe generatie in Turkije heeft een hogere levensverwachting dan 20 jaar terug. Ik sluit het interview af en bedank Akça en alle andere heren die zich in het interview hebben gemengd.

Nuri Akça
Nuri Akça 65 jaar.
20 jaar gepensioneerd
Onderwijzer

Ertem Karadurmus
Ertem Karadurmus 74 jaar
27 jaar gepensioneerd
Fabrieksarbeider

Bekir Tangiz
Bekir Tangiz 66 jaar
19 jaar gepensioneerd
Landbouwer

IMG-20160508-WA0003
Gursel Yilmaz 53 jaar oud
8 jaar gepensioneerd
Koerierdienst

IMG-20160508-WA0004IMG-20160508-WA0005