Home Opinie Racisme of geen racisme?

Racisme of geen racisme?

Was de dood op Mitch Henriquez gemotiveerd door racisme? De discussies op de “social media” laaiden de afgelopen dagen hoog op. Volgens familie van het slachtoffer was er geen sprake van. De opiniemakers die doorgaans wel een systematische vorm van discriminatie terugzien in uitingen jegens andere, meer bevooroordeelde minderheden, waren het ook overwegend met elkaar eens: Geen racisme. De mensen die van mening waren dat het wel racisme was waren volgens de opiniemakers de ‘usual suspects’ van de anti-zwartepietbrigade, de zeurkousen. Een oplettende opiniemaker heeft de samenleving in ieder geval weten te behoeden van meer alles-is-racisme-propaganda door twee domeinnamen te registreren en het activistische gras voor de voeten van de onverlaten weg te maaien.

Advertentie

Voordat de vraag of er racisme in het spel was kan worden beantwoord is het interessant om te kijken of er binnen het politiekorps een klimaat geschapen wordt waarin racisme of andere onfrisse ideeën kunnen opbloeien. Maar laten we eerst vaststellen dat de afgelopen 15 jaar er overal in de media en de politiek anders gesproken wordt over niet-autochtone Nederlanders dan in de jaren daarvoor. Media en politiek hebben al of niet bewust langzaam maar zeker ervoor gezorgd dat mensen het normaal vinden om er eerlijk voor uit te komen dat ze vinden dat moskeeën in de hens gestoken moeten worden. Dat is geen incident meer, dat is dagelijkse kost op Facebook. De media schotelt haar lezers het ene vijandsbeeld na het andere voor en hooggeplaatste politici hebben zich tot beroeps-leugenaars ontwikkeld die geen blad voor de mond nemen om hele landen en hele bevolkingsgroepen tot een soort van natuurlijke vijand te verklaren. De armen van geest, zich gesteund wetend door wat voor komieken en nep-intellectuelen in de media, gaan dan briesend los op Facebook of Twitter. Is het dan raar dat mensen die de afgelopen 15 jaar zijn opgegroeid en opgevoed in dit land, ook iets anders tegen bepaalde bevolkingsgroepen aankijken, dan de generatie daarvoor?

Ik begrijp best dat als je brein pas de laatste 15 jaar pas tot volle wasdom zijn gekomen -if ever-, je niet beter weet dan dat het normaal is om over ‘dobbernegers’ te spreken als je mensen bedoelt die zijn gevlucht voor de ellende die veroorzaakt is door de Westerse interventies van de afgelopen decennia nadat de Engelsen begin vorige eeuw de hens in het midden Oosten hebben aangestoken door twee volkeren hetzelfde stuk land te beloven. Ik snap best dat je als jonge journalist die de huur maandelijks moet aftikken, of zelfs de hypotheek voor de komende 30 jaar, je soms faustiaanse keuzes moet maken over  welk karretje je je wilt laten spannen, ook al weet je diep van binnen dat wat je voort trekt onfris ruikt en giftig is.

Ik kan me dan ook best voorstellen dat politieagenten die opgegroeid zijn in het klimaat van de afgelopen 15 jaar een duidelijke bias hebben meegekregen, zodat ze niet bewust maar onbewust keuzes maken die als racistisch kunnen worden ervaren. Ze zullen het zelf niet als racisme zien, maar wellicht zeggen dat mensen met een bepaalde culturele identiteit gewoon een bepaalde aanpak nodig hebben. En dat zal ook best zo zijn, maar hoe ver gaat dat? Gisteren werd ik nadat ik me dat een paar keer had afgevraagd geattendeerd op de website van  “Netwerk voor Innovatie en Kwaliteit” een organisatie die workshops verzorgt voor politieagenten. Een van de workshops is getiteld: “Geweld onder Antillianen: Respect dwing je af door anderen te vernederen”. Ik moest een paar keer slikken toen ik het las, maar ik weet bijna zeker dat de mensen die zo’n workshop geven en volgen zich van geen kwaad bewust zijn. Een workshop met de strekking dat Antillianen gewelddadig zijn, en dat ze bij het minste of geringste mensen overhoop steken. Daar zit je dan als 23 jarige agent fanatiek een workshop te volgen voor je tweede streep. De dag daarna moet je in een wijk met veel Antillianen surveilleren.

Gedrag dat kan worden gezien als racisme ontstaat o.a. door voortdurende indoctrinatie met vooroordelen zoals in de voornoemde workshop. Vanuit de politiek, in de media, op school en in de opleiding. Het regent gecultiveerde etnische en religieuze vijandsbeelden en onze beroemde Nederlandse tolerantie is vooral “zelf-tolerantie” geworden. We knuffelen in Nederland onze eigen extremisten en nemen deel aan het collectief beschuldigen van anderen. En ik zeg niet “wij” omdat we het allemaal doen, maar omdat dit gedrag in alle geledingen van de maatschappij voor komt. Omdat onze leiders, journalisten en opiniemakers een dergelijke sfeer van polarisatie bewust scheppen.

Hoe moeten jonge mensen die straks politieagent worden in deze sfeer van polarisatie opereren als ze dagelijks -tot en met de opleiding- het gif onbewust geïnjecteerd krijgen alsof het de normaalste zaak van de wereld is?

Racisme los je niet op door het van de tafel te vegen waar het geserveerd wordt, maar door de keukens te zoeken waar het wordt klaar gemaakt. Die keukens zijn vaak te vinden in dezelfde omgeving als waar het ook het hardste ontkend wordt.