Home Opinie Nederlandse inlichtingendiensten werven journalisten; over de wetteloosheid binnen de MIVD

Nederlandse inlichtingendiensten werven journalisten; over de wetteloosheid binnen de MIVD

Weinig is bekend over de werkwijze van de Nederlandse inlichtingendiensten, maar hier en daar laat men toch het masker vallen en vangen we een glimp op van de wereld der inlichtingendiensten uit de Polder. Twee gevallen rondom het functioneren van en de wetteloosheid bij de MIVD springen daarbij in het oog.

Advertentie

1.
De Militaire Inlichtingen en Veiligheids Dienst MIVD heeft enkele jaren geleden geprobeerd een buitenlandcorrespondent van de NOS te werven om af en toe iets terug te doen voor de dienst. De correspondent werd benaderd door een man die eigenaar zou zijn van verschillende BV’s in het buitenland met oer-Hollandse namen die hij als dekmantel gebruikt voor zijn werkelijke functie als spion. “Hij importeerde Hollandse spullen”, schrijft Hans Laroes, oud hoofdredacteur van het NOS journaal in zijn boek. De MIVD’er zette de correspondent, wiens naam niet genoemd wordt in het boek, dusdanig onder druk dat hij zich geen raad wist en zijn heil bij Laroes zocht.

Hans Laroes gaf in zijn boek “de littekens van de dag” (2012) een kijkje in zijn tijd als hoofdredacteur van het NOS. Hij schrijft over het incident van één van zijn journalisten met de MIVD:
De eigenaar leek in eerste instantie een vriendelijke, joviale Nederlander. Leuk om contact mee te hebben. Hij fluisterde de correspondent wel eens wat in, liet wel eens wat lezen. Een enkele keer had de correspondent wat van die informatie kunnen gebruiken, in de vele maanden waarin ze elkaar leerden kennen en soms opzochten. Maar nu had hij plots zijn andere gezicht getoond en de contacten gecompliceerd. Hij zei dat hij voor de MIVD werkte. De Militaire Inlichtingen en Veiligheids Dienst. Zijn bedrijfjes waren dekmantels; hij verzamelde informatie voor ‘Den Haag’. Daar had de correspondent toch maar mooi gebruik van gemakt, dankzij hem, zei hij.
Zou het niet mogelijk zijn, vroeg de man van de MIVD, om af en toe eens iets terug te doen? De correspondent kwam toch ook in kringen van dissidenten, en hoorde ook wel eens wat?
De correspondent zuchtte. Had hij moeten weten dat er iets met de ondernemer was, toen die met heel andere informatie dan over klompen en tulpenbollen kwam?

De oud-hoofdredacteur van het NOS journaal besloot om de toenmalige minister van Defensie Henk Kamp (VVD) te bellen met het verhaal en bij hem aan te geven dat hij publicatie hiervan overwoog. Binnen enkele dagen reageerde de minister dat het verhaal van Laroes zou kloppen en dat de betreffende medewerker niet volgens de instructies had gehandeld en inmiddels weg was bij de MIVD. Ook zou de journalist nooit met dit verhaal geconfronteerd worden.

De Telegraaf deed in 2011 een boekje open over de dubbele identiteit van de journalist-AIVD-infiltrant Kraaijer. Er zouden fotojournalisten en anderen zijn geworven door de dienst om te spioneren op de Olympische Spelen in Beijing.

Hans Laroes stopte in 2011 met zijn werkzaamheden voor de NOS. Hij was in totaal 23 jaar werkzaam voor de NOS, waarvan 9 jaar als hoofdredacteur van het NOS journaal. Toen wij Laroes benaderden om hem enkele vragen te stellen over zijn tijd bij de NOS, kregen wij het verwijt propaganda te bedrijven met betrekking tot ons eerdere nieuwsbericht over de politiek gekleurde (pro-PKK) journalist Frederieke Geerdink en weigerde een vraaggesprek. Laroes

2. 
Ook oud militairen ontkomen niet aan de wetteloosheid binnen de Nederlandse Inlichtingendiensten. De Zwolse Turks-Nederlandse ex-militair en KMA-klokkenluider Ismail Selvi die door Defensie als een doorn in het oog wordt beschouwd, omdat hij het racisme van zijn superieuren aan de kaak stelde, kreeg onlangs een excuusbrief van de Minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert.

De Turkse Nederlander Selvi, had via zijn advocaat Diekstra een klacht ingediend over de afluisterpraktijken van de MIVD. Ook zou de MIVD volgens de NRC meerdere mensen in zijn omgeving hebben benaderd “met het kennelijke doel deze personen negatief te beïnvloeden”, zo staat in de brief.

Selvi klaagde eerder over discriminatie bij de officiersopleiding aan de Koninklijke Militaire Academie, wat leidde tot een hoop commotie. Selvi moest de opleiding noodgedwongen verlaten, omdat hij volgens zijn superieuren niet geschikt zou zijn voor een militaire carrière. De Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) onderzocht de klacht en concludeerde dat het benaderen van mensen uit de omgeving van Selvi een “te zwaar en onbehoorlijk middel” was.

De advocaat van de oud-militair reageert duidelijker:

De inlichtingendiensten komen onder de noemer staatsgeheim steeds overal mee weg. Er wordt te vaak op een ernstige en onrechtmatige wijze inbreuk gemaakt op het privéleven van burgers, zonder dat iemand daar wat tegen doet.

Op je mobiel? Kantel je scherm voor een beter beeld.