Home Opinie Lege pleinen, geen stijl!

Lege pleinen, geen stijl!

Hebdoschaapjes

Het is dat ‘Geen Stijl’ zichzelf al handig verpakt heeft in een jasje van stijlloos anders zou je ze er nog op kunnen aankijken. Hun doorgaans kort door de bocht, weinig genuanceerde, provocerende slechts om te provoceren artikeltjes geven mij meestal geen inspiratie er verder aandacht aan te besteden. Doch deze week las ik in een artikel met als kop ‘Burgerdoden Jemen. Massale protesten in Europa’, iets dat me zowaar tot denken aanzette. Er lag een verwijt aan moslims in het artikel opdat ze slechts doden zouden betreuren wanneer deze door ‘dat ene land’ zouden zijn gesneuveld. Natuurlijk vermoeden we direct om welk land het gaat en dat blijkt ook wel uit de diverse reacties op het artikel. Vervolgens werden er foto’s getoond van een paar Europese steden waarbij we het ontbreken van demonstranten moesten gewaarworden middels lege pleinen en parken. Ook wordt Appa, juist een persoon die wel opstaat nog even door het slijk gehaald. Het is vooral die toon van schoppen om te schoppen die mij zo tegenstaat. Het hoeft echt niet allemaal zo serieus, maar hoe stoer is stoer wanneer het alleen blijft bij trappen? In dit geval denk ik dat het wel eens heel verfrissend kan zijn de zaak onder de loep te nemen.

Ten eerste zag ik net voordat ik het artikeltje las foto’s van een protest in Ankara naar aanleiding van de luchtaanvallen op Jemen. Nu ligt Ankara niet in Europa maar het verwijt lag voornamelijk in het feit dat moslims niet voor hun broeders en zusters zouden opkomen. Ook las ik dat ‘dat ene land’ vorige week aan de zijde van Saudi-Arabië luchtaanvallen op Jemen heeft uitgevoerd. Dat zou dus reden moeten zijn volgens Geen Stijl om steden in Europa op de been te krijgen. Maar ook nu bleven de pleinen leeg!

En dan kom ik gelijk op mijn tweede punt. Al geruime tijd blijven pleinen ten aanzien van het gerommel in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en andere conflictgebieden leeg. Mensen, en dan heb ik het over mensen in het algemeen en niet over een bepaalde religieuze groepering, geven er langzaamaan de brui aan. Mensen zijn solidair geweest en zijn dat nog steeds wereldwijd maar zien geen oplossingen meer slechts in straatprotesten. Wanneer je zoals in het artikel van Geen Stijl een vinger wijst naar een ander zie ik hierin een excuus om niet te hoeven demonstreren. Met andere woorden wanneer geloofsgenoten al niet de straat op gaan voor elkaar dan hoeven wij als anders- of nietgelovigen dat al helemaal niet te doen. Zo zou je de doden in Syrië kunnen toeschrijven aan hun lakse broeders en zusters? Protesten werken alleen wanneer mensen de handen in elkaar slaan en als één macht bepaalde zaken niet meer pikken. Kijk naar Egypte bijvoorbeeld. De eenheid van de Moslims en Kopten die tijdens de opstand één vuist konden maken zorgde ervoor dat er niets of niemand meer tussen kon komen om hun doel te verwezenlijken. Deze eenheid in strijd kon zelfs de steun genieten van een groot deel van de wereldbevolking die in vele wereldsteden een vuist maakte voor Egypte waardoor regeringen zich genoodzaakt voelden hun burgers daarin te steunen. Waar Mubarak altijd gesteund was in zijn slechtheid zo bleek dat nu niet meer te kunnen omdat niemand het meer slikte.
De protesten die in Nederland voor Palestina werden georganiseerd en zowel door moslims als niet moslims werden bezocht namen in de afgelopen periode af terwijl het verzet toch groeit.
Pleinen blijven leeg. Ja, pleinen blijven zelfs leeg wanneer een eigen regering hun bevolking kaalplukt. En dan kom ik op mijn laatste punt waar we misschien een klein antwoord kunnen vinden op de laksheid, let wel geen excuus, van de westerse burger van deze tijd.
Ik denk, dat de meeste mensen pas echt opstaan en felheid kunnen laten zien wanneer ze zelf massaal aan de lijve hebben ondervonden wat armoede en onderdrukking is. Bij de Charlie Hebdo mars en andere massale bijeenkomsten, wanneer er eventjes iets heel dichtbij kwam, was er een moment van felheid. In dit geval was het de vrijheid van meningsuiting die aangetast werd, een belangrijk gemeengoed omdat het de basis vormt voor vele vrijheden. En waarom konden mensen hier even heel fel in worden? Precies, ze voelden het zelf. Er dreigde hen iets afgenomen te worden. Dat er ten tijde van de grote mars in Parijs ruim tweeduizend Nigerianen afgeslacht werden voelde niet als bedreigend. Een andere reden voor het grote protest rond de Charlie Hebdo affaire is dat het werd toegestaan door regeringen, het werd van de mensen verwacht en zelfs aan hen opgedrongen. Mensen zijn zo tot kuddedieren verworden dat ze zich door overheden de straat op laten leiden om te protesteren voor zaken die ze belangrijk zouden moeten vinden! De vele oproepen van regeringen wereldwijd tot afstand moeten nemen van de gebeurtenis in Parijs getuigen hiervan. In Nederland werden burgers zelfs door politici en burgemeesters opgeroepen de straat op te gaan. Datzelfde vuur ontbreekt bij alles waarvan je niet doordrongen bent dat het iets bij jou kan aantasten of wegnemen. Althans dat geldt voor de meeste mensen. Gelukkig zijn er nog heel wat empathische wezens op deze aardbol onder alle huidskleuren en religies te vinden die zich wel ergens een voorstelling van kunnen maken en vuur voelen oplaaien. Ze staan hierin jammer genoeg nogal alleen en daarom ontbreekt de grote vuist tegen al het onrecht op de wereld waarbij ze geen onderscheid maken tussen waar het conflict is, door wie veroorzaakt en hoe lang het al voortduurt. Ze strijden wereldwijd voor al hun broeders en zusters die verdrukt worden door conflicten en corrupte regeringen!

Pleinen blijven dus nog even leeg omdat er nog te weinig ‘volle’ mensen zijn.