Home Opinie Islamisering en het joods-christelijke fabeltje

Islamisering en het joods-christelijke fabeltje

Joden werden tijdens de pestepidemie in 1349 levend verbrand. European chronicle, A History of the Jewish People by H.H. Ben-Sasson, ed. (Harvard University Press, Cambridge, 1976)

Al in de 16e eeuw wist men hier in Nederland de moslims te waarderen voor hun steun tegen de Spanjaarden. Als dank benoemde men Schans Turkeye en een klein gehucht in de buurt Turkeye. Immers waren het de Turken uit het Ottomaanse rijk die Nederland als eerste erkende als Republiek der Verenigde Nederlanden. De eerste Nederlandse diplomaat ging dus ook niet naar een Europees land maar meerde aan in het land van de Halve Maan. Onder die formidabele Ambassadeur Haga, verkreeg Nederland belastingverlagingen en zelfs gedeeltelijk zelfbestuur. Iets waar nu in Nederland angst en argwaan voor is, deden moslims dus al 400 jaar geleden. Hij opende hiermee de deuren naar talloze belangrijke havens waar Rood-Wit-Blauw gretig de vruchten van plukte. Men was in die tijd niet voor niks “liever Turks dan Paaps”. En men was ook liever rijk. Ook Marokko was populair onder de Kaaskoppen. Zo meerde onze beroepsdief Michiel “bestevaer” de Ruyter al in 1644 aan om moslimcentjes te verdienen en hulp te vragen tegen de Spanjaarden. Op dat moment lag heel Europa met elkaar te rollebollen dus men zocht hulp en heil elders. Deze rode lijn van Europese gekibbel houdt eigenlijk pas op na de Tweede Wereldoorlog.

Nederlandse Holocaust

De betrekkingen tussen joden en de lage landen bestond toen al ruim 400 jaar. En daarmee ook de eerste Nederlandse Holocaust. Diverse kleine joodse gemeenschappen vestigden zich hier. Zo ook in Den Bosch, 1164. Alle 183 leden van de joodse gemeenschap werden in brand gestoken. Het oranje antisemitisme was hiermee een feit. In de komende jaren en eeuwen hebben zich diverse gruwelijke gebeurtenissen voorgedaan, met die van de jaren dertig van de twintigste eeuw als absolute dieptepunt. Zo kregen joden de schuld van de pest-epidemie en als het met de buurtsuper iets minder ging, offerde men een joodse familie in de hoop dat het beter zou gaan. In diverse Europese landen werden joden dus ook achter muren gegooid, veel beroepen mochten ze niet uitvoeren, werden vaak als tollenaars ingezet en men mocht absoluut geen christelijke meisjes trouwen. De geschiedenis van de joods-christelijke tradities staat in elk geval niet in mijn geschiedenisboeken.

Advertentie

Zelfs onder het Kruis der Heere Jezus was het volk onderling verdeeld. Denk maar eens aan de Hugenoten. Ook zij mochten hun handen niet vuil maken aan bepaalde beroepen en op een gegeven moment sprak men de nieuwe wet ‘un roi, une loi, une foi’ uit. Één koning, één wet, één geloof voor iedereen. Eenieder die dat niet deed raakte bezittingen kwijt, werd buiten de grenzen gezet of werd vermoord. Een ander recent voorbeeld hiervan speelt zich af in Ierland.

Het Nederlandse Khalifaat

Nou wil ik niet de islamitische geschiedenis vrijpleiten. Ook die dinar heeft een keerzijde. Maar als men hier borst kloppend schreeuwt over de “joods-christelijke” traditie en dat moslims een gevaar vormen voor Europa, dan schiet dat bij mij in het verkeerde keelgat. Omdat er in Nederland een paar honderd moskeeën staan en een miljoen moslims wonen maken mensen zich zorgen. Over de duizenden kerken en 7 miljoen christenen in Indonesië die daar door Nederland onder andere zijn gevestigd, hoor ik niks. Over de diverse zwarte landen die onder het Nederlandse Khalifaat zijn geknecht, uitgeknepen, gekruisigd en uitgemoord hoor ik ook niks. Nu sinds 50 jaar mensen uit diezelfde landen hierheen komen, is men ineens schuw en bang voor een aanval op dé cultuur. Men gooit met allerlei cijfertjes dat over een paar decennia Nederland steeds zwarter of islamitischer zal zijn. Hiermee zeggen ze eigenlijk dat hoe lang je hier ook woont, zolang je niet wit bent, je nooit Nederlander zal zijn.

mijn witte landgenoten
u hoeft niet bang te zijn
dat we hier zijn u te bekeren
om u te knechten
of wat af te leren
ook wij zijn geboren in een der provincies
onder dezelfde vlag
ook wij willen vrede
hebben dromen
als dat tenminste mag
ook wij hebben angsten
en houden niet van regen
ook wij bidden tot dezelfde hemel
om te vragen om een zegen
geef mij uw hand en wees niet bang
ik woon naast u
ik werk met u
al best wel lang
al hebben we niet dezelfde kleur
dezelfde dromen
dezelfde ideeën
we moeten toch door dezelfde deur
laten we het doen, saam
in vrede
shalom
salaam