Home Opinie ISIS en Israël: een moedige tweet

ISIS en Israël: een moedige tweet

Deze  week is ambtenaar van Veiligheid en Justitie Yasmina Haifi uit haar functie gezet omdat zij had getweet dat  ISIS het werk is van Zionisten, om de Islam zwart te maken. Een klein oproer was het gevolg. Dát had zij niet mogen zeggen. Meteen nam iedereen op het ministerie en in de Tweede Kamer afstand. Men noemt haar uitspraken ‘bizar’ en ‘racistisch’. Wilders, de braafste loopjongen voor Israël in Nederland natuurlijk voorop. Maar zijn Haifi’s uitspraken echt zo ver gezocht? Volgens mij niet. En dat weet men in Den Haag natuurlijk ook wel. Maar ruggengraat tonen tegenover Israël is niet de sterkste kant van onze politici. Hun aanhoudend stilzwijgen ten aanzien van Israëls moordpartijen onder de burgers van Gaza toont dat pijnlijk aan.

Waar mevrouw Haifi natuurlijk in de eerste plaats gelijk in heeft, is dat iedereen die op basis van zijn moslimovertuiging onschuldige mensen vermoordt, alleen al daarom geen moslim meer genoemd kan worden. Nagenoeg alle moslims zullen je vertellen dat zijn/haar geloof over vrede gaat en wederzijds respect.  Of je nu ISIS, Al Nusra, Al Qaeda, Al Shabab of Boko Haram heet: het vermoorden van onschuldigen in de naam van Allah wordt door de overgrote meerderheid van de moslimwereld afgekeurd. Temeer daar moslims zelf het grootste slachtoffer zijn van deze groepen. Ondanks het feit dat de meeste politici en journalisten dat ook wel weten, is er sinds 9/11 hard gewerkt om de gehele islam het stigma van gewelddadigheid mee te geven. Media noemen al deze bebaarde koppensnellers gretig ‘radicale moslims’, terwijl behalve hun ‘allahu akhbar’-geroep en zwarte-vlaggengezwaai niets wijst op enig religieus gedrag.

Maar dat terzijde. Het pijnlijke punt voor het Ministerie en de Kamerleden is natuurlijk Haifa’s bewering dat er achter deze groepen iets anders, meer sinisters schuilgaat, namelijk een politiek van Israël om de islam in diskrediet te brengen. Én, zo zou ik zelf willen toevoegen, meteen de geostrategische belangen van de VS en Israël te dienen. Dát is blijkbaar iets wat je niet zomaar kan zeggen. Echter, er zijn vele aanwijzingen dat Haifi dichtbij de waarheid zit. Ik noem er hieronder een paar:

–     Het snelle en mysterieuze ontstaan van ISIS roept vragen op. Binnen de kortste keren heeft een nagenoeg onbekende groep ISIS grote delen van Syrië en Irak in handen. Even later is er een heus ‘kalifaat’ opgericht. Rara hoe kan dat? Het kan in ieder geval niet zónder professionele organisatie, een zee aan geld, uitgebreide militaire training, hordes internationale huurlingen en uitstekende bewapening. Dat alles heeft ISIS tot haar beschikking. De volgende vraag is natuurlijk: hoe komen zij aan al deze welvaart?

–     Het moderne verschijnsel van de ‘jihadstrijder’ ontstond toen de VS in 1979 besloot de ‘mujaheddin’ in Afghanistan te bewapenen om de bezettingstroepen van de Sovjetunie te bestrijden. Vanaf het allereerste begin is dit type strijders dus huurlingen, mensen die zich voor geld en wapens laten inhuren voor andermans geopolitiek belang. ISIS is daarop geen uitzondering. Terrorisme in deze geavanceerde vorm kan geen spontaan verschijnsel zijn maar moet door staten gesteund worden.

–     Het is geen geheim dat de financiering van ISIS uit Saoedi Arabië en de golfstaten komt. Tot niemands verrassing blijken dat stevige partners van zowel de VS als Israël te zijn. Zogenaamd zijn Israël en Saoedi Arabië natuurlijk vijanden maar dat is alleen een uiterlijke pose om de Israëlische en Saoedische onderdanen tevreden te stellen.

–     ISIS vecht met Amerikaanse wapens. Op het moment dat in het nieuws kwam dat ISIS de Jazidi’s aan het uitmoorden was, werd ook even terloops gemeld dat zij maar liefst 52 Amerikaanse Houwitsers  à 350.000 dollar in hun bezit hadden. Zogenaamd buitgemaakt op het Iraakse leger. Wie gelooft zoiets? Natuurlijk, onmogelijk is het niet. Onwaarschijnlijk wel. Is het Iraakse leger dermate suïcidaal dat ze zich ‘helaas, helaas’ 26 miljoen dollar aan materieel laat afpakken? Het lijkt me niet onmogelijk dat hier een keurige wapenleverantie in het spel is. Het zijn trouwens niet alleen deze houwitsers. De ISIS stijders lopen ook rond met M16-s en lijken erg blij met hun Amerikaanse Humvee’s.

–     Al enige tijd is de VS bezig om strijders te trainen om in Syrië te vechten tegen Assad. Een deel van hen is getraind in Jordanië. Wie weet hoeveel van hen nu voor ISIS vechten?

–     Verder moet eens goed gekeken worden naar het geostrategische ‘nut’ van ISIS. In korte tijd richten zij op barbaarse wijze een exclusief soennitische ‘staat’ op in Syrië en Irak. Eerder hebben we gezegd dat terrorisme in deze geavanceerde, sterk georganiseerde vorm niet mogelijk is zonder de uitgebreide steun van staten. Maar welke staten hebben dan baat bij ISIS? Iran, als sjiïetische staat ieder geval niet. Assads Syrië, als Irans Alevitische vazal natuurlijk ook niet. Rusland als partner van Iran en Syrië ook niet. Wie dan wel? Er blijft maar één blok in het Midden Oosten over: het blok Israël/VS/Saoedi-Arabië. Zij hebben baat bij een ‘Soennitische buffer’ tegen de invloed van Iran in de regio. En Iran is natuurlijk de vijand bij uitstek voor Israël. Niet voor niets probeert Israël al vele jaren om de VS te verleiden Iran aan te vallen.

–     Is het niet opvallend dat Israël nauwelijks iets te vrezen heeft gehad al de afgelopen jaren van die duizenden ‘jihadstrijders’ die jaarlijks naar het Midden Oosten trekken? Volgens nagenoeg elke ‘radicaal islamitische’ retoriek is Israël vijand nummer één, direct gevolgd door de VS. En toch is er nog nooit ook maar één aanslag van de internationale jihadi’s op Israëlisch grondgebied geweest of bijvoorbeeld een poging om de Palestijnen te hulp te komen. Het zijn altijd moslims en andere minderheden die het slachtoffer zijn. Volgens ISIS is het bestrijden van de ‘ongelovigen’ – in andere woorden christenen, jezidi’s, andere minderheden en mede moslims, belangrijker dan het vechten tegen Israël. Daar heeft Israël dan maar geluk mee, zou ik zeggen! Of is het meer dan geluk?

–     Tot slot doen er verhalen de ronde over Baghdadi, de ‘mysterieuze leider’ van ISIS als een simpele mossad agent. Dit kan een eenvoudige krantenlezer als ik niet controleren maar waarom zou het niet waar zijn? “De beste manier om de oppositie te controleren is door haar zelf te leiden”, zei Lenin al. En ook als het niet waar is, zou dát een aanklacht aan de VS en Israël zijn: hoe hebben zij deze man over het hoofd kunnen zien in hun pompeus opgetakelde Global War on Terror?

Interessant is dat veel van onze media bij de vermelding van het ‘kalifaat’, niet, zoals ik nu doe, aanhalingstekens gebruiken, maar spreken over het kalifaat (dus zonder aanhalingstekens), alsof het een door iedereen erkende entiteit zou zijn. Natuurlijk is dat niet het geval en moet dat ook nooit zo zijn. Dit vormt een grote tegenstelling tot de berichtgeving over Oost Oekraïene waar men de Republiek Donetsk standaard tussen aanhalingstekens zet, terwijl die, in tegenstelling tot het ‘kalifaat’ met overweldigende populaire steun tot stand is gekomen. Dat zegt iets over de mate waarin de media meteen bereid zijn – natuurlijk onder allerlei vervloekingen aan het adres van de radicale islam- niettemin het bestaan van dit ridicule kalifaat te erkennen.

Kortom: Yasmina Haifi is een moedige vrouw die durft te zeggen wat zij denkt. Gelukkig neemt zij nu geen afstand van wat zij gezegd heeft. Zij is bereid de consequenties te aanvaarden die onze maatschappij verbindt aan het ontmaskeren van Israël als ‘rogue State’.We hebben dringend behoefte aan meer van dat soort mensen.

Jakob de Jonge (1982) woont en werkt in Den Haag. Hij studeerde in 2012 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Momenteel schildert hij in heldere, kleurrijke acrylverf. De schilderijen geven een desoriënterende kijk op alledaagse verschijnselen. Naast zijn werk als beeldend kunstenaar is hij als ZZP’er actief op het gebied van mensenrechten. Hij heeft ruime ervaring met onderzoek en beleidsbeïnvloeding op het gebied van het Nederlandse immigratiebeleid, in het bijzonder vreemdelingendetentie. Daarnaast houdt hij zich bezig met mensenrechten in de internationale context. Check ook zijn website www.jakobdejonge.com

Fotokeuze en Facebookintroductie behoren toe aan de redactie van DutchTurks.nl.