Home Opinie Hoor je ook eens Een Ander Joods Geluid bij Pauw

Hoor je ook eens Een Ander Joods Geluid bij Pauw

Terwijl we allen gewend zijn dat er ultrazionisten aanschuiven bij de Publieke Omroep, om duiding te geven wanneer Israël weer eens massamoorden begaat in Gaza, bood het programma Pauw dit keer ruimte voor een tegengeluid aan tafel. Een Ander Joods Geluid welteverstaan.

Harry de Winter van Een Ander Joods Geluid mocht aanschuiven om tegenover Joel Voordewind, die door de Israëlische Staat wordt gezien als ‘Hun gedelegeerde‘, plaats te nemen. Een Ander Joods Geluid is een stichting die opgericht is om een tegengeluid vanuit de joodse gemeenschap te laten horen en het stilzwijgen van Nederlandse joden te doorbreken over de bezettingspolitiek van Israël. NIW-hoofdredacteur en voormalig CIDI-directeur Esther Voet was er uiteraard niet blij mee, omdat ze waarschijnlijk het liefst alle “excuus-Joden” uit het debat weert, zoals ze Arnon Grunberg, zoon van een Holocaust-overlevende, onlangs noemde.

Harry sprak over zijn verleden in Israël, over de oprichting van het land en het moment dat zijn ogen opengingen voor de gevolgen van de illegale bezettingspolitiek en het leed dat de Palestijnen wordt aangedaan. Harry sprak over de uitzichtloosheid van de mensen in de grootste openluchtgevangenis ter wereld, dankzij de illegale belegering van Gaza en zei dat ook hij daar met stenen zou gaan gooien, als hij er gewoond had, refererend aan de Palestijnen die vandaag demonstreerden in Gaza. Tientallen Palestijnen werden maandag vermoord door Israëlische bezettingssoldaten. Harry sprak zich uit tegen die Israëlische moordpartijen en sprak over de hoop dat er ooit een Mandela op zal staan. Joel Voordewind probeerde zijn ingestudeerde verhaal nog aan de man te brengen, maar leek zich te berusten in de op het oog oprechte en verstandige woorden die zijn tafelgenoot uitsprak.

Harry sprak waarlijk Een Ander Joods Geluid uit, niet dat van de pro-Israël lobby, maar dat van pro-menselijkheid. Na jarenlang dag in dag uit zionistische propaganda tot ons te hebben genomen via de publieke omroep, is dit wel een uniek moment in de recente Nederlandse tv-geschiedenis te noemen.