Home Opinie Hoe LINKS meehuilde met de RECHTSE wolven

Hoe LINKS meehuilde met de RECHTSE wolven

Wat typerend is voor hoe de Nederlandse media en politiek omgaan met de opkomst van DENK is de eensgezindheid in de reacties op het feit dat een outsider en underdog als DENK zoveel draagvlak lijkt te kunnen genereren met het aankaarten van issues waar de gewone partijen hun vingers niet aan durven te branden. Ironisch genoeg verwijten die gevestigde partijen de heren en dame van DENK, zich niet uit te spreken over kwesties waar zij wel een uitgesproken mening over hebben, maar beperkte kennis.

Advertentie

Hoewel ik persoonlijk geen fan ben van politiek gebaseerd op etniciteit of religie, maar op ideeën, denk ik dat DENK zeker bestaansrecht heeft. Simpelweg, omdat traditionele partijen een gapend gat hebben laten ontstaan tussen links en het midden. Zeker wanneer het aankomt op het verdedigen van de rechten van etnische minderheidsgroepen, de antiracismebeweging en het opkomen voor de rechten van islamitische Nederlanders, wiens rechten nu al met de voeten getreden worden onder het mom van terugdringing van extremisme. Terwijl men enerzijds klaagt over imams uit het buitenland die te radicale standpunten zouden verkondigen en men de komst van predikers naar Nederland probeert te reguleren via wet- en regelgeving, dienden we ons allemaal te bekommeren om een columniste die al bijna een decennialang mensen tot in het diepste van hun zijn krenkt en beledigt. Ik begrijp wel waarom mensen vinden dat Umar terecht is opgepakt. Niet dat ik het eens ben met de repressieve maatregel om derderangs columnisten op te pakken vanwege een Tweet. Maar ik snap de afkeer van mensen voor dat soort lieden. Niemand zou opgepakt moeten worden voor zijn of haar ideeën. Hoe abject ze ook zijn. Niet hier in Nederland en niet in Turkije. Het ging in de dagen na Umar’s arrestatie vrijwel exclusief over Turkse Nederlanders en de reaguurders die haar beledigden en juichten om haar arrestatie. Men liet de meest extreme Tweets op primetime televisie zien. Maar wat er gisteren gebeurde nadat Sylvana Simons aankondigde dat ze zich bij DENK aansloot, ging in sommige gevallen veel verder dan die paar nare Tweets die Ebru Umar over zich heen kreeg. Wie op Twitter zocht naar Sylvana Simons, kon niet om de vrachtladingen stront heen die de kersverse politica over zich heen kreeg. Vergelijkbaar met wat mensen als Quincy Gario en andere activisten van kleur over zich heen krijgen, wanneer ze zich uitspreken tegen de racistische karikatuur Zwarte Piet. Die ladingen komen niet uit de heldere hemel vallen. Het zijn vaak de columnisten die hun two pennies neerpennen in gratis treinkrantjes en in een www.rioolkrant.nl en het startschot geven voor dergelijke ronduit racistische hetzes. Maar wat schetst mijn verbazing: met Sylvana bleef het dit keer niet bij rechts. Ook LINKS huilde dit keer mee met de rechtse wolven.

Leden van de sociaaldemocraten en de Socialistische Partij waren gisteren eensgezind over de keuze die Sylvana had gemaakt voor DENK. De partij die zegt wat anderen jarenlang hebben gelaten en de partij die aankaart wat jarenlang niet is aangekaart. Links en rechts drongen er gisteren eensgezind op aan om DENK te dwingen een standpunt in te nemen wat betreft de Armeense kwestie, waarmee men doelt op de Armeense slachtoffers als gevolg van de burgeroorlog in het Ottomaanse Rijk en de daarop volgende relocatie van de Armeense gemeenschap die tragisch verliep. Voor alle duidelijkheid, doelt men niet op de honderden duizenden Anatolische moslims die in dezelfde periode bruut zijn afgeslacht door Armeense milities. Die zijn van ondergeschikt belang wanneer het gaat om het verdachtmaken van Turkse Nederlanders en het uitbuiten van het anti-Turkije sentiment ten behoeve van de onverzadigbare eigen politieke honger naar meer achterban. Wanneer het op het uitbuiten van het anti-Turkije sentiment aankomt zijn zowel domrechts als degeneratief links de beste vrienden.

Ook dienden de heren zich uit te spreken over hoe men met de Koerden in Turkije om zou gaan volgens dezelfde critici, met een enkeling die zelfs de vergelijking maakte tussen de Zuid-Afrikaanse anti-apartheidsbeweging ANC en de terreurbeweging PKK. Ja zij stonden ook op de terreurlijst, maar de PKK is toch echt van een ander niveau dan het ANC. De PKK is volgens het rapport van EUROPOL verantwoordelijk voor een groot deel van de mensenhandel tussen Oost- en West-Europa en heeft ook een stevige aandeel in de drugshandel in West-Europa, waarmee men terreuraanslagen in Turkije op militaire en burgerdoelen financiert. Koerden die zich verzetten tegen de PKK, worden bedreigd, onderdrukt en zelfs, zoals onlangs gebeurde met bijna 20 Koerdische dorpelingen, opgeblazen met explosieven. Niet Erdogan of de AK-Partij doet dit, maar de PKK. Iedere poging om de Armeense kwestie of de PKK te bespreken wordt stelselmatig genegeerd of belachelijk gemaakt. Zij die het hardst roepen dat ze voorstander zijn van een beschaafd debat, zijn vaak de eersten om Turken die over historische feiten willen praten, framen als genocide-ontkenners en misdadigers.

Als er één ding is wat Sylvana Simons met haar aansluiting bij DENK heeft bewezen, dan is het dat we in Nederland weinig keuze hebben bij de volgende verkiezingen als je niet voor antisemitische, Koerden- en Alevietenhatende, genocideontkennende, ISIS-steunende lange arm van Erdogan uitgemaakt wilt worden. De lawine aan racistische reacties en afkeuring van zowel linkse als rechtse politici en hun poppetjes in de media, bewijzen dat DENK een punt heeft, alleen al door zo gehaat te worden. Let op mijn woorden dat het volgende punt wat ter sprake gaat komen in het publieke debat, het instellen van een kiesdrempel is. De SGP zal men dan waarschijnlijk inzetten als offerlam.

Zolang we niet op een lege maag naar bed gaan en er geen bommen op onze huizen worden gegooid mogen we ons gelukkig prijzen. Dat betekent niet dat we geen recht hebben om onze terechte zorgen te uiten over de ronduit racistische politieke discours die Nederland N.V. al tien jaar lang in zijn greep houdt. In het publieke debat hoor ik vooralsnog maar één partij die mijn grieven daarin goed weet te verwoorden en dat is DENK. Ik weet nog niet op wie ik ga stemmen bij de volgende verkiezingen, maar weet wel dat men mij en velen met mij weinig keuze overlaat.