Home Opinie Deze helden werden koppensnellende ISIS-terroristen genoemd

Deze helden werden koppensnellende ISIS-terroristen genoemd

Zijn foto maakte in de dagen na de coup veelvuldig de ronde op sociale media en in de wereldpers. Op de foto zijn drie mannen met baarden te zien die een gewonde en bebloede Turkse soldaat meedragen. Ze werden ISIS-terroristen genoemd, die een Turkse soldaat onthoofd zouden hebben. Het tegendeel bleek waar, nadat de storm ging liggen en er een tweede foto opdook. De man vooraan op de foto vertelt zijn verhaal.

Vanaf het moment dat hij van de couppoging hoorde, begaf de man op de foto, Ali Nuri Turkoglu, toneelspeler van beroep, zich op de straten van Istanbul. Eerst zouden ze een menselijk schild vormen rond het partijkantoor van de AK-Partij, later werd er opgeroepen om naar het bureau van de oproerpolitie, CEVIK KUVVET, in Uskudar te gaan.

“Na een periode waarin burgers en de oproerpolitie hebben samengewerkt, hebben we de tanks kunnen stoppen en onder controle weten te brengen. De coupplegers gebruikten deze dienstplichtige soldaten voor hun verraderlijke doelen. De soldaten werden daar één voor één uit de tanks en gepantserde voertuigen gehaald en werden zonder ook maar één gekrenkte haar, naar het gebouw van de oproerpolitie gebracht. Politieagenten zeiden ‘Vanaf hier redden wij het wel. Cengel valt bijna, ga daar heen als versterking’,” vertelt toneelspeler Ali Nuri Turkoglu.

Cengelkoy valt!
“Het is zo’n beangstigende zin om te horen ‘Cengelkoy valt’… wat betekent dat, hoe… geen tijd om daarover na te denken. We haastten ons meteen daarheen. De politie in Beylerbeyi zegt ‘Ga niet verder, de situatie in Cengel is slecht. Er zijn als soldaten verkleedde bandieten. Degenen die gaan, worden neergeschoten’. We besloten om een tijd te wachten in Beylerbeyi. Op dat moment hoorden we schoten vanaf de brug. Ook was er een vuurgevecht nabij het Beylerbeyi paleis.

Op dat moment luisterden we naar een tweede oproep van de president. Iedereen raakte gemotiveerd. Na de oproep tot het ochtendgebed kwamen er voortdurend vrienden met motoren vanaf de brug. Ik hield ze aan om informatie te vragen. ‘De toestand is kritiek, er zijn 70-80 gewonden’, zei hij. Een andere motorrijder zei ‘We vervoeren voedsel naar de mensen daarboven’. We begaven ons naar de brug.

Omdat onze motoren een open doelwit waren en een risico waren, hebben we ze bij het Beylerbeyi paleis achtergelaten en besloten we om lopend verder gegaan. Op de brug stonden sluipschutters, zeiden ze. Er zijn mensen die van boven naar beneden komen met bebloede hoofden. Links en rechts zie ik rijen dik mensen die in hun ogen een vastberadenheid hebben en ik vraag ze één voor één, alsof ik een ziekenhuis bezoek, hoe hun toestand is, terwijl we ze passeren. Op dat moment doodden ze een motorrijder vlakbij ons. We probeerden tegelijkertijd hulp te bieden en beeldmateriaal vast te leggen.

Toen de schermutselingen op de brug voorbij waren, waren de soldaten verdwenen. Op dat moment was iedereen bezig met het ophangen van vlaggen op de tanks. Er was niet één soldaat te bekennen in de omgeving. Ik zag wel uniformen en geweren van soldaten. Het volk heeft niet één van die wapens aangeroerd. ‘Allah Allah [Uitroep van verbazing] waar zijn ze heen?’ vragen we ons af.

Burgers beschermden soldaat
Later ontdekten we dat een deel van hen zich al vijf á zes uur in een tank hebben opgehouden en een deel was meegenomen door de politie. Op een andere locatie, aan de Europese kant van de brug die uitkijkt naar de Zwarte Zee, had een deel van het volk een soldaat omsingeld met hun ruggen naar de soldaat toe, om hem te beschermen van een menigte. Met onze groep probeerden we staande op het geraamte van de brug, dit alles op videobeelden vast te leggen.

We proberen te begrijpen wat voor een situatie er nu was ontstaan. Het volk helpt de politie. De politie zegt ‘Dit hier is onder onze controle. Jullie kunnen vertrekken, we gaan ze naar een veilige omgeving brengen, maak het hier leeg’. We zagen geen woedende menigte die de soldaten aanviel.

Doe het niet!
We zeiden tegen onszelf, dit hier is onder controle van de politie, we kunnen niets betekenen hier. Het was er ook druk, dus we gingen er weg. We vierden de eerste dag van het Feest van de Democratie. We gingen op een tank staan en namen een foto en besloten daarna om te vertrekken. Naast mij was mijn vriend Nihat en we liepen naar de Anatolische kant. Net toen we bij de dichtstbijzijnde voet van de brug aan de Anatolische kant aankwamen, hoorden we vanuit de menigte daar ‘Doe het niet, houd ermee op’. Ik wist niet hoe snel ik daar aankwam toen ik het hoorde. Het gebeurde vlak onder één van de barrières op de brug.

Een lange man – moge Allah hem dankbaar zijn – had zich op de man op de grond geworpen om hem te beschermen en riep ‘Niemand komt aan hem’. Ik had de soldaat toen niet gezien en sprong erbij. Ik zag toen pas het hoofd en lichaam van de soldaat die daar languit lag. Hij was gewond, en had links en rechts bloed op zich. Toen hoorde ik ‘Dit is de sluipschutter die bovenin zat’. Zulke dingen verspreiden zich razendsnel. Maar ik kan je verzekeren dat te midden van de chaotische sfeer een ieders inzet het beschermen van de soldaat tegenover een paar woedende mensen was. Provocateurs die deze situaties als een mogelijkheid zien en zich in de menigte mengen is, hoe klein die kans ook is, niet uit te sluiten.

Moslims wat doen jullie?
Een van die bebaarde mannen ging op de stalen barrière staan en riep één voor één naar de mensen die de soldaat wilden slaan ‘Moslims, wat doen jullie? In onze religie heeft dit geen plaats, jullie mogen niet slaan. Dat is Haram”. Dit deed hij zo luid als hij kon.

Ik dacht op een gegeven moment dat de man die mij meehielp om de soldaat te beschermen, hem ook wilde mishandelen en wilde er bijna op reageren. Ik stond furieus op en riep ‘Open een corridor’. Op die foto zijn behalve de mensen die ze ISIS-terroristen hebben genoemd en die de soldaat hielpen, nog drie á vijf mensen die de soldaat mee hielpen dragen en niet op de gepubliceerde foto stonden. Op dat moment hadden we hem met zijn allen bij wijze van reflex, voor als er gebroken botten zouden zijn, opgetild aan zijn kleren.

‘Houd hem niet vast aan zijn lichaam, maar aan zijn kleren, hij kan gebroken botten hebben’ zei ik. We hadden veel zorgen en de soldaat opende en sloot zijn mond. Hij was bij bewustzijn. Op dat moment riep ik ‘Dit is politie, dit is een politieagent, sla hem niet’, zodat ze de corridor makkelijker zouden openen. Mensen die uit nieuwsgierigheid in de corridor verschijnen, worden gelijkgesteld aan hen die de soldaat hebben gelyncht. Er zijn mensen die foto’s nemen. Ik pakte de soldaat, zo goed als ik kon, bij zijn kraag en kreeg op dat moment een kleine spasme. Mijn borst verkrampte. ‘Ik stort in’, zei ik tegen mezelf.

Maar ik was niet in de toestand om aan mezelf te denken. We begaven ons met volle overgave naar de tolpoortjes, omdat we dachten dat de ambulances daar stonden. Op dat moment kwam ik oog in oog te staan met de persoon die de beruchte foto’s nam. Als ik diegene vandaag zou zien, zou ik hem herkennen. Ik trek zijn intentie waarmee hij de foto heeft gemaakt niet in twijfel, maar ik zet wel vraagtekens bij de gepubliceerde foto.

De man nam foto’s van het hoofd van de soldaat toen de corridor zich opende. Op andere foto’s is dat moment te zien als een moment waar we naar schatting met zes, zeven anderen, de menigte manen om niets te doen. De “ISIS-foto” doet dat teniet. Die foto was niet te gebruiken. Waar de foto is ingediend en door wie het is gedistribueerd, zou het met een bepaalde doelstelling hebben gebruikt. Hij had het via alle hoeken kunnen belichten.

Onderdeel van de couppoging in Turkije
Ik wil hierachter geen kwade bedoeling zoeken, maar het is duidelijk dat deze foto is rondgestuurd op sociale media. Dit is onderdeel van de couppoging die gaande is tegen Turkije. Als er vergelijkbare afbeeldingen waren opgedoken, zouden er heel andere dingen gebeurd zijn. Mensen zouden alleen al om hun uiterlijk elkaar op de straten aanvallen. Deze mensen zouden aangevallen worden, en ik zou dat nog verder willen trekken. Het doel van deze coup was duidelijk: een NAVO-operatie. Een burgeroorlog als voorwendsel om in te grijpen.

Het fundament van dit alles was vooraf al klaargemaakt. We zijn hees geworden van het jarenlang proberen uit te leggen dat dit soort activiteiten plaatsvinden in ons land. We worden ervan beschuldigd bij deze of gene te horen op sociale media. Ik ben een patriot. Ik ben één van hen die zegt ‘Ik sterf voor deze vlag’. Ik ben één van hen die zegt ‘Op de vlag mag ook mijn bloed terechtkomen’.

Toen de corridor zich opende kwam er een zwarte auto aanrijden. Ik zei ‘Laten we hem hierin leggen’. Ik wist niet of het een voertuig van de politie of van een particulier was. Ik kon zijn kraag niet loslaten, om hem geen pijn te laten lijden en riep ‘Open de andere deur en houd zijn hoofd vast terwijl we hem in de auto leggen’. Terwijl de deur aan de andere kant van de auto opende werd er nog een foto geschoten. Die foto kwam als een wolk van genade. Had degene die de eerste foto publiceerde gewetensbezwaren en heeft hij daarom die tweede foto ook gepubliceerd? Dit kan allemaal uitgezocht worden. We weten niet wie het heeft verstuurd. De volgende dag kwam de tweede foto. ‘Hah, ik zei het toch tegen jullie,’ schreef ik, terwijl ik de foto Tweette. Ik kreeg meer dan 2.000 tot 2.500 dreigberichten via sociale media. Ik ben iemand die mijn beroep uitoefent om andere mensen te laten lachen, die zijn politieke voorkeur niet rondbazuint en iemand die afstand neemt van politiek en ben op een tragikomische wijze het lijdend voorwerp geworden van deze gebeurtenis. Ik steun niet eens een voetbalteam, laat staan dat ik bij een groep zou horen.

Ze noemen hem Mehmetçik
Deze soldaat wordt, wanneer hij beter is, overgelaten aan de Turkse rechtspraak en veroordeeld. Het doden en lynchen van mensen keuren we niet goed. Als een groot deel van het volk het wil, dan waren ze versnipperd. Ze noemen hem Mehmetçik. De gedragingen zijn in ons onderbewuste geprogrammeerd en mensen handelen naar vooroordelen. Alleen al het bedenken van zoiets is iets verschrikkelijks. Mijn volk gaat zijn soldaat lynchen, denk je? Ze zijn nooit eerder zo zichtbaar geweest. De krypto-agents van de geheime diensten worden van tijd tot tijd gewekt, en zij initiëren dit soort activiteiten. Ze zeiden enkele dagen geleden dat er 12 websites die behoren bij Alevitische verenigingen zijn gesloten, maar die 12 websites zijn opgericht door FETÖ, bleek achteraf. Alevieten zijn op dit moment verbaasd daarover. ‘We dachten altijd dat deze sites bij ons hoorden’, zeggen zij. Mensen die deze operaties leiden, zijn geïnfiltreerde agents. Ze kunnen ook goed manipuleren. Ze worden daar jarenlang voor opgeleid. Hoe ze mijn foto hebben verspreid is één van die manipulatie-operaties.

Iedereen die mij heeft uitgescholden en beledigd, vergeef ik. Er zijn ook veel mensen die hun excuses aanbieden. Ze werden onbewust onderdeel van een spel. Ik vergeef het hen allemaal. Ik krijg duizenden berichten van mensen of ik ze wil vergeven. De kranten en de onverantwoordelijken die zichzelf een krant durven te noemen, mensen die onderdeel zijn van dit programma, al hun schutters en uitvoerders grijp ik met beide handen bij de kraag. Ik ga ze aanklagen en voor een juridisch precedent zorgen. Ik ga het juridische gevecht aan om ze te ontmaskeren. Een journalist brengt het objectieve nieuws van de bron naar het volk, dat is zijn taak. We zien in Turkije dat dit al jarenlang niet wordt gedaan. Omdat ik onderdeel ben van dit gebeuren, heb ik geluk. Fake-accounts en sommige kranten hebben via enkele websites, zeer lage gedragingen laten zien. Ze hebben eerloos werk verricht. Ze hebben een doelwit gemaakt van die broeders. Ze hebben zich dienstbaar opgesteld voor hen die dit land willen verdelen. Zelfs de bezettingsmacht heeft dit niet gedaan. Ik ga alleen rechtszaken aanspannen tegen de media en websites die dit nieuws hebben verspreid. Ik wil mensen verzoeken om tegen deze mensen een symbolische rechtszaak van 1 Lira te starten. Ze dienen de rekening van hun gedragingen kruipend in de rechtbanken te betalen. Met de schadevergoedingen die worden betaald in de rechtszaken wil ik graag de Stichting Vicdan (Geweten) oprichten .

Onze burgers die voor echte tanks gingen staan, zouden ook voor de papieren tanks moeten staan die zich dienstbaar opstelden voor de coupplegers. Ik wil ook een oproep doen aan de lezers van die kranten. Noem ze geen kranten en geloof ze niet. Leugens verspreiden zich heel snel, terwijl de waarheid zich langzaam verspreidt. Jullie hebben eenmaal die speculaties gedaan en manipulatief nieuws verspreid, zorg er maar voor dat de waarheid gehoord wordt. Ik verkeer in tegenstelling tot de mensen op de foto in een positie om mijn verhaal honderd keer luider te verkondigen. Op deze manier is het mijn schuld aan de natie geworden om hen te ontmaskeren die ons willen verdelen. Allah hebbe de zielen van onze overleden martelaren. Ik wens onze gewonden een spoedig herstel en de nabestaanden geduld.”

Photo Credits: Aktif Medya / Ali Nuri Turkoglu, Nihat Sonmez (Die werd weggeknipt op de foto in verband met zijn ringbaard), Omer Hicdonmez, Abdulaziz Koyluoglu en Bahattin Birkan (Die ook uit de foto werd weggeknipt vanwege zijn lange lokken).

Sabah/AktifMedya/DutchTurks