Home Opinie Brief: Gallipolli! Gelibolu! Een slag van de Oemmah

Brief: Gallipolli! Gelibolu! Een slag van de Oemmah

Gallipolli! Gelibolu! Een slag van de Oemmah… Een overwinning van de Oemmah.
Vandaag precies 100 jaar geleden. 1915, De laatste jaren van het Ottomaanse rijk.
Een slag waar ook helden van over de hele islamitische wereld aan meededen. Vandaag zien we in Çanakkale graven van hen… Heel Turkije, Gaza, Skopje, Krim, Baghdad, Hama, Tblisi, Karbala, Kosovo, Bosnië. Zij aan zij, schouder aan schouder vochten ze mee. En zo liggen ze ook vandaag naast elkaar. Dit was de spirit wat de overwinning bracht.

Advertentie

Hieronder een vertaalde brief van een van die soldaten aan zijn ouders en zijn vrouw.

BRİEF VAN MEHMET TEYFİK
Maandag, 31 mei, 1915

De reden van mijn leven, mijn bron van goedheden. Aan mijn lieve vader en moeder,

Mijn allerliefste vader, moeder. In de eerste wrede veldslag in Arıburnu waar ik aan heb meegedaan is er een kogel door mijn rechterzij en mijn broek geschoten. Goddank heb ik het ontlopen.

Maar omdat ik niet verwacht de slagen hier na te zullen kunnen ontkomen wil ik als een herinnering de volgende dingen schrijven.

Ik dank God opdat hij mij tot deze rang(martelaar) heeft gebracht. En weer als een manifestatie van het lot heeft Hij mij een soldaat gemaakt. En jullie als mijn ouders hebben mij op de beste manier opgevoed om het land en het volk dienstbaar te zijn. Jullie zijn mijn bron van inspiratie en leven geworden. İk dank God en jullie ontzettend veel.

Mijn allerliefste vader en moeder. Ik vertrouw mijn waardevolle vrouw Münevver en mijn zoon Nezih allereerst toe aan de bescherming van God en ten tweede aan de bescherming van jullie. Doe alstublieft alles wat mogelijk is voor hun. Ijvert u alstublieft mee met mn vrouw aan de opleiding en opvoeding van mijn zoon. Het is bekend dat we geen fortuin bezitten. Daarom verzoek ik niets buiten wat mogelijk is, en mocht ik het vragen zou het toch onzinnig zijn. Geeft u alstublieft de gesloten brief aan mijn vrouw. Ze zal echter heel emotioneel worden. Verzacht haar emoties daarom voor u de brief overhandigt.

Natuurlijk zal ze huilen en verdrietig worden; troost haar…

Mijn allerliefste vader en moeder, misschien heb ik u onwetend vele malen teleurgesteld. Vergeef mij… Maak mijn ziel blij (door goedheden te verrichten: sadaqah)…

Mijn allerliefste zus Lütfiye… U weet dat ik veel van u hield. Ik probeerde naargelang mijn kracht alles voor u te doen. Misschien heb ik ook uw wel eens in teleurstelling gebracht. Vergeef mij. Zo heeft het Goddelijke lot zich gemanifesteerd. Vergeeft u mij voor uw rechten die ik geschonden zou kunnen hebben . Maak mijn ziel blij.

Vaarwel! O mijn famillie en vrienden; vaarwel aan jullie allen.

Vergeeft u mij. Wat mij betreft vergeef ik u allemaal. Vaarwel allen. Ik vertrouw jullie allemaal toe aan God. Eeuwig vertrouw ik u toe aan Allah, mijn allerliefste vader en moeder.
Uw zoon Tevfik.

Twee weken na het schrijven van deze brief heeft Tevfik de rang van shaheed(martelaar) behaald. Moge Allah hem en alle helden van Çanakkale belonen met het samenzijn met zijn Geliefde Profeet Muhammed Moestafa (vzmh) in djannat al-firdaws.

Amin

Vertaling door Tolgahan Çetinkaya

Ottomaanse vlag uit de 20e eeuw
Een Ottomaanse vlag uit de 20e eeuw

Klik op onderstaande video om de brief in het Turks te beluisteren.