Home Entertainment Turks-Nederlandse Elke Lale in finale Mis(s) Verkiezing SBS6

Turks-Nederlandse Elke Lale in finale Mis(s) Verkiezing SBS6

DELEN

De 17-jarige Elke Lale van Achterberg staat zaterdag 6 mei in de live uitzending van de Mis(s) Verkiezing met een handicap van SBS6 en heeft alle stemmen nodig om de uiteindelijke winnares te worden. Elke Lale koos er in 2016 voor om de overstap te maken van Nederland naar Turkije en komt uit voor de Turkse nationale selectie rolstoelschermers.

Samen met 150 andere vrouwen reageerde Elke Lale op de oproep van Lucille Werner om zich aan te melden voor de verkiezing. Onder de acht missen die de finale uiteindelijk bereikten is ook Elke Lale, die hoopt dat ze op zaterdag 6 mei als Mis(s) Nederland gekroond gaat worden door niemand minder dan minister president Mark Rutte.

Waarom ze wil winnen? Elke Lale wil heel graag een jaar lang ambassadrice van de Lucille Werner Foundation zijn en op die manier de 1,8 miljoen mensen met een handicap in Nederland vertegenwoordigen. Op die manier wil zij graag een bijdrage leveren aan het veranderen van de beeldvorming rondom mensen met een handicap.

Mis(s) met robotbeen en missie

Elke Lale, die een Turkse opa heeft en in haar sport Rolstoelschermen uitkomt voor het Nationale Turkse Team, heeft een boodschap: “Ik wil zoveel mogelijk mensen laten zien dat mensen met een handicap niet anders of eng zijn en dat we niet anders behandeld hoeven te worden. Wij zijn niet zielig! Sommige dingen doen we op een andere manier of kosten iets meer tijd, maar dat betekent niet dat we dingen niet kunnen! Door wat ik mee heb gemaakt heb ik juist een heel groot doorzettingsvermogen gekregen en kan ik goed omgaan met teleurstellingen en onverwachtse dingen die op je pad komen. Als ik in mijn rolstoel zit, spreken mensen mij soms aan alsof ik een klein kind ben, of ze praten met mijn moeder. Als ik dan vervolgens met mijn prothese over straat loop, vinden mensen dat vaak stoer! Dat is toch vreemd. Maar ook met mijn robotbeen (zoals kleine kinderen mijn prothese vaak noemen) word ik vaak ongegeneerd aangekeken. Hoe zou jij het vinden als er continu naar je gestaard wordt? Kinderen zijn geweldig! Die vragen gewoon wat er met je been is. Of mijn been er is afgevallen en of hij ook weer terug groeit. Ik vind het dan helemaal niet erg om uit te leggen wat er aan de hand is. Op de eerste dag op de vakantie op de camping afgelopen jaar heb ik wel 50 keer verteld wat er was, maar kleine kinderen zien je daarna vaak niet meer als anders. Het is dan geen issue meer.

Ongeluk in een klein hoekje

Vijf en een half jaar geleden veranderde van de één op de andere dag het leven van Elke Lale. Bij het maken van een koprol tijdens het spelen kwam zij verkeerd terecht en liep een klein twijgbreukje op in haar grote teen. Van daaruit kreeg ze 24 uur per dag hele erge zenuwpijn. Ze kon haar voet niet meer bewegen. Deze raakte blauw, opgezwollen, en ze kreeg meer haargroei op haar tenen en en nagelgroei. Elke Lale werd gediagnosticeerd met het Complex Regionaal Pijnsyndroom, ook wel posttraumatische dystrofie genoemd. Na anderhalf jaar lopen op krukken kwam ze in een rolstoel terecht. Ze werd vanaf dat moment gepest op school. “Mensen dachten dat ik mij aanstelde. Er werden nare opmerkingen gemaakt en jongeren op school sloegen op mijn been omdat ze niet geloofden dat ik zenuwpijn had.” Hierdoor Trok de pijn langzaam door vanuit haar voet naar haar gehele linker onder en bovenbeen. De meeste artsen, psychologen en mensen in haar omgeving dachten dat zij zich aanstelde. Elke Lale kon amper slapen van de brandende en stekende pijn.

Amputatie

Ruim twee jaar geleden, op haar 14de, vroeg Elke Lale de artsen haar linker onderbeen te amputeren. “De kans dat mijn pijn zou verdwijnen was 20 procent, maar niets doen was geen optie. De artsen zeiden dat ik nooit zou leren lopen na mijn amputatie. Dat was ook niet mijn doel. Dat ik in een rolstoel zat vond ik niet erg, maar de helse zenuwpijn was ondragelijk. Ik wilde ‘dat ding’, zoals ik mijn voet noemde, er af. Het kon eigenlijk niet erger worden. De amputatie had succes. De zenuwpijn is verdwenen.” Na acht weken zette Elke Lale haar eerste stappen met prothese. Nu kan Elke Lale rennen, fietsen en zelfs schaatsen!

Denken in mogelijkheden

Door haar passie, het rolstoelschermen, te ontdekken kwam Elke Lale er achter dat zij zich beter kon focussen op de dingen die zij wel kon in plaats van niet kon. Hierdoor kwam ze uit een depressie. Elke Lale ging zich richten op de leuke dingen. Zo grijpt zij iedere kans die op haar pad komt. Inmiddels heeft Elke Lale zes bronzen medailles op de Wereldkampioenschappen jeugd gewonnen en is zij op de laatste Europese Kampioenschappen senioren 10e geworden. Haar doel: zich namens Turkije kwalificeren voor de Paralympische spelen in Tokio 2020.

Model

Elke Lale haar deelname aan de Mis(s) Verkiezing komt niet helemaal uit de lucht vallen. In juli 2016 en januari 2017 liep Elke Lale als model over de catwalk van de Fashion Week Amsterdam. Ook was ze de afgelopen maanden model voor de campagne van een groot Nederlands warenhuis en een groot automerk. Elke Lale vindt het modellenwerk enorm leuk en hoopt dat er een modellenbureau is die met haar in zee wil en dat ze dan niet alleen gevraagd wordt voor opdrachten waarbij haar been in beeld is. “Het reclamebureau van de autocampagne koos mijn foto uit 1.500 foto’s in een fotodatabank. Het was een foto van alleen mijn gezicht. Ze wisten niet eens dat ik een been mistte, daar kwamen ze pas achter toen ze op mijn naam gingen googlen. Ik werd puur gekozen op mijn uiterlijk en niet om mijn amputatie en zo hoort het.

Dankbaar

Door alles wat zij mee heeft gemaakt is Elke Lale sterker geworden. Door het rolstoelschermen heeft zij meer zelfvertrouwen gekregen. “Natuurlijk had ik het liefste gehad, dat ik nooit die fatale koprol had gemaakt, maar door alles wat ik heb meegemaakt ben ik de persoon geworden die ik nu ben. Daar ben ik heel dankbaar voor! Ik ben er door dit alles achtergekomen dat schoonheid niet alleen aan de buitenkant, maar vooral aan de binnenkant zit. Durven zijn wie je wilt zijn. Als je dat durft, dan mag je jezelf pas een echte schoonheid noemen! Mensen met een handicap hoeven niet anders behandeld te worden. Wij zijn niet eng of zielig.

Elke Lale wil Mis(s) Nederland worden en heeft uw steun dan ook hard nodig. Vanaf afgelopen zaterdag tot en met het einde van de live-uitzending die om 20.30 uur begint, kunt u op Elke Lale en de andere Missen stemmen. De uiteindelijke winnares wordt door de kijkers gekozen. Elke Lale hoopt op uw stem! Je kunt stemmen door ELKE naar 4600 te SMS’en.