Home Economie Een ja-stem voor Oekraïne is een buitenkans voor Israël

Een ja-stem voor Oekraïne is een buitenkans voor Israël

DELEN

Pijplijn der pijplijnen, alles is pijplijn. De hele wereld functioneert zoals ie functioneert, omdat de adem en het bloed van onze economie, het aardgas en de aardolie, getransporteerd kunnen worden van oorsprong naar bestemming. De aardgasleverancier die een exclusieve pijplijn naar de grootste markt heeft, heeft het geopolitieke schaakspel gewonnen.

Rusland levert op dit moment ca. 40% van de Europese aardgasbehoefte. Als Rusland niet meer levert, hebben we een groot probleem. Niet dat Rusland dat van plan zou zijn; het land is zelfs blijven leveren aan een notoire wanbetaler als Oekraïne, zelfs nadat de EU en de VS de voormalige democratisch gekozen ‘dictator’ Yanukovich het land uit werkten met een zorgvuldig beraamde staatsgreep en een daaropvolgende burgeroorlog die een dikke 7000 mensen, voornamelijk etnische Russen, het leven kostte. Een miljoen Russen zijn daarbij de grens over gejaagd en onze media en onze politici, van wie de poppenspelers miljarden hebben geïnvesteerd in Oost Oekraïne, doen al jaren alsof hun neus bloedt. We kennen allemaal de beelden van de Nederlandse politici die een joelende menigte tot de revolutie inspireerden, terwijl in de achterkamertjes de buit werd verdeeld. Oekraïne wordt Griekenland 2.0 en nog vele malen erger.

Bad dictator
Er wordt door het Westen tegen de Russische regering al jaren een ‘vijandsbeeldcampagne’ gevoerd zoals die elke regeringsleider ten deel valt als deze zich niet schikt naar de belangen van het Westen. Denk aan Gaddafi, Saddam, Assad en al die anderen die de laatste decennia, al of niet rectaal gefileerd of opgeknoopt, het tijdige voor het eeuwige moesten verruilen. Nu zal Putin ongetwijfeld het een of ander op zijn kerfstok hebben, maar welk staatshoofd in het Westen heeft dat niet? Welke Amerikaanse president of welke Nederlandse premier heeft geen bloed aan zijn handen? In de negen jaar dat Balkenende premier was heeft hij politieke goedkeuring gegeven aan het binnenvallen van diverse soevereine staten met honderden duizenden doden tot gevolg. Vergeet het bad dictator gezwets. Bad dictators worden op handen gedragen als ze maar naar de pijplijnen van de landen met de grootste legers dansen.

Nieuwe aardgasleverancier
Waarom doet het Westen dan zijn uiterste best om Rusland te isoleren door Oekraïne los te weken en aan de EU te binden? Welke agenda zit daar achter? Willen we echt visumvrij verkeer om de herrieschoppers in Oekraïne ook naar Nederland te halen? Waarom een associatieverdrag met déze regering, terwijl nota bene oud-coalitiepartij Svoboda openlijk voor etnische zuiveringen pleitte, terwijl we ook een paar jaar kunnen wachten totdat de verhoudingen -hopelijk- genormaliseerd zijn? Welke economische grootmacht is zo naïef om een betrouwbare leverancier de deur in het gezicht te smijten? Waarom de pijplijn door Oekraïne, door Bulgarije en door Turkije bokkeren? Dan moet je of compleet de weg kwijt zijn, of je ziel aan de “duivel” hebben verkocht. En dat laatste is waarschijnlijk het geval: Putin mag weg, omdat iemand anders zijn (binnenkort beschikbare) aardgas naar Europa wil exporteren. Het land van melk en honing en nu ook aardgas: Israël. Nu kun je iets hebben tegen zaken doen met Israël, maar het is natuurlijk niet uitgesloten dat het land ooit zijn leven betert en als gasleverancier een waardevolle partner wordt. Maar dan graag wel één van de waardevolle partners.

Pax Israelica
Nu is een Europa met verschillende aardgasleveranciers net een shoarmazaak met verschillende vleesleveranciers. Klant is koning. Levert de een niet, dan is er altijd de ander. Buyer’s market. Echter, als er maar één groothandel met vlees is, ben je als shoarmaboer de klos, want dan bepaalt die groothandel de prijs, de levertijd en alle andere leveringsvoorwaarden. En met Europa en ons aardgas is het niet anders. Als onze politici, waarvan de meesten een warme en curieuze verstandhouding hebben met Israël, álle leveranciers behalve Israël de deur wijzen, dan heeft Israël straks een zeer bevoorrechte positie die het naar believen kan uitbuiten. U wilt geen dadels meer uit de bezette gebieden? U doet moeilijk over het laatste vuurwerk in Gaza? Do the math.

voetgelulHeeft Israël genoeg aardgasvoorraad om een dominante rol te spelen in Europa? Zeer zeker. De ramingen van het beschikbare aardgas in het Leviathan bassin bedragen 16 biljoen kuub. Het aardgasverbruik in Europa bedroeg in 2014 ca 450 miljard kuub. Da’s een voorraad goed voor ca. 35 jaar. Niet dat Israël het hele Leviathan bassin aan Europa gaat slijten, maar het geeft wel aardig de verhoudingen weer. En dat zijn geen “Protocollen” @esther_voet, tenzij boeken van Brzezinski en marktanalyses van de IEA daar tegenwoordig ook bij horen.

Naar aanleiding van enige discussie en innuendo’s die zijn ontstaan naar aanleiding van de toonzetting van het bovenstaande, heb ik het volgende in een later stadium nog toegevoegd. Het is een wat lange en saaier stuk geworden, en ik viel er zelf bij in slaap, maar zo krijgen we hopelijk geen misverstanden.

Golan
Op Facebook merkte Murat Gökkaya nog de Golan hoogten op. In de door Israël bezette Golan hoogten is naar alle waarschijnlijkheid een enorm olieveld gevonden. Een snelle blik door het artikel van Haaretz geeft al een goede indruk wat de spelers en de belangen zijn. En ook de rol van Assad wordt in de laatste twee alinea’s duidelijk.

Oil exploration is likely to encounter legal problems as the Golan is regarded as occupied Syrian territory. But Eitam told TheMarker last month that he wasn’t concerned.

“We are operating through the power of attorney of the state, which has had control of the Golan for more than 40 years,” said Eitam. “Syria right now is at war.”
read more

Nieuwe economische verhoudingen
Kortom, zoals uit het bovenstaande en de hierin gelinkte artikelen kan worden geconcludeerd, Israël heeft in een korte periode zowel belangrijke gas- als olievondsten gedaan en zal zich de komende jaren inzetten om deze te exploiteren. Ook liggen er voorstellen bij de EU voor de levering van aardgas. Dat betekent straks dat Israël een nieuwe energiespeler op de Europese markt is. Zet daar tegenover dat de spanningen tussen Rusland en EU/VS zo hoog zijn opgelopen dat de gaspijplijn door Oekraïne een geldlek is omdat Oekraïne niet betaalt terwijl Rusland wél door dezelfde pijplijn moet blijven doorleveren aan o.a. Duitsland. En zet daarnaast dat de voorgestelde pijplijnen door Bulgarije en Turkije/Griekenland ook zijn geschrapt en je begrijpt dat  Rusland’s positie als gasleverancier in Europa op termijn uitgespeeld is. We hoeven ons om Putin geen zorgen te maken, die verkoopt zijn gas wel aan China. Maar van wie koopt Europa haar gas dan? Of gooit Wilders de kolenmijnen in Limburg weer open?

Het moge duidelijk zijn, Israël komt straks in een zeer bevoorrechte positie. Dat is voor het land dat jarenlang energieimporteur is geweest een enorme opsteker. Maar voor Europa is het nu eenmaal niet de meest gunstige positie. Immers, met één primaire energieleverancier, deelt die energieleverancier de lakens uit.

Politieke agenda
Omdat ik me niet kan voorstellen dat de Amerikaanse en Europese beleidsmakers  deze riskante positie van Europa niet hebben afgewogen, kan ik niet anders concluderen dan dat dit kennelijk de gewenste richting is. En Oekraïne is een belangrijke “Screen Shot 2016-04-01 at 10.17.36pivot”, zoals Brzezinski in The Grand Chessboard schreef. Als Oekraïne “deze kant opvalt” dan is Rusland uitgespeeld in Europa. De politieke agenda die thans zichtbaar is, komt goed overeen met de strategie die Brezinski in zijn boek uit de doeken deed, maar  gaat aan de gas- en olievondesten in de Middellandse Zee en Golan vooraf. Het is dus niet zo dat die agenda al jaren gevolgd wordt óm Israël in zo’n bevoorrechte positie te brengen. Dat zou een bizarre hypothese zijn, tenzij Brzezinski in de vorige eeuw al van die gas- en olievondsten wist. Nee, de bestaande geopolitieke agenda wordt óndanks die vondsten gewoon voortgezet, alsof er niks aan de hand is, terwijl dat Europa overduidelijk in een afhankelijke positie ten opzichte van Israël brengt. Ik begrijp werkelijk waar niet hoe het kan dat alle experts die ons geadviseerd hebben over dat associatieverdrag, dit perspectief niet hebben geschetst. Het meeste staat in de boeken die ze verondersteld worden te hebben gelezen en de rest staat in elke krant.

Dat betekent, tenzij de beleidsmakers van ’t padje zijn en dit scenario niet herkennen, dat die bevoorrechte positie van Israël als energieleverancier gewoon onderdeel van de agenda is geworden. Kennelijk had niemand bezwaar. Lange termijn politieke agenda’s worden in hoofdlijnen neergezet en in detail in de korte termijn agenda verder uitgewerkt. Brzezinski heeft in 1997 een vlaggetje in Oekraïne geprikt en nu vallen er een paar pijplijntjes van de kaart en komt er een pijplijntje bij. Da’s mooi voor de één, maar niet zo handig voor de ander. Niet nu, niet in de huidige politieke verhoudingen.

Nee, nog niet
Ik denk, maar wie ben ik, dat Europa wat haar energie-import betreft en alles wat daar mee samenhangt, een iets gunstigere positie moet nastreven. Dat betekent dat Oekraïne als pivot nog niet mag omslaan door een associatie die een definitieve breuk met Rusland betekent. En Ja-stem betekent de politieke agenda blijven volgen met alle gevolgen van dien, een nee stem betekent nog niet – want ja kan altijd nog.