Home Opinie Amerikaanse loopjongens en meisjes

Amerikaanse loopjongens en meisjes

DELEN

Wie aan Amerika denkt, denkt natuurlijk meteen aan de talloze oorlogen die woeden in de wereld en de proxy oorlogen die in naam van vrijheid, democratie en mensenrechten worden geïnitieerd.

We hoeven niet zo lang terug om parallellen te zien tussen hoe de strijdgroepen van nu bewapend zijn en hoe ze toen bewapend werden. Zo maakten de Amerikanen eind jaren tachtig gebruik van de Taliban en werden ze bewapend met miljarden dollars aan Amerikaanse wapens, om de onderdrukte Afghanen te helpen natuurlijk, niet vanwege iets anders.

Jimmy Carter concludeerde dat de Russen spoedig zonder olie zouden zitten en door Afghanistan trokken om hun handen te leggen op het zwarte goud in het Midden-Oosten: “Een poging van een externe macht om de controle over de Perzische Golf te krijgen, zal worden beschouwd als een aanval op de vitale belangen van de Verenigde Staten van Amerika, en een dergelijke aanval zal worden afgeslagen met alle mogelijke middelen, inclusief militair ingrijpen”, aldus Carter.

Zijn opvolger Ronald Reagan voerde de druk vanuit het Witte Huis verder op. Zijn vertrouwelingen waarschuwden hem herhaaldelijk dat de aanwezigheid van de Russen –de Commies- in Afghanistan een voorbode was voor de communistische overname van de olievelden in het Midden-Oosten. Reagan wist daarop geld los te peuteren van het Amerikaans congres om Afghaanse rebellen te bewapenen, waaronder dus de Unaaitof States sokpop en zijn vrijheidsstrijders geflankeerd door John “Hollywood” Rambo destijds, Osama Bin Laden. Laatstgenoemde ligt nu ergens op de zeebodem als we de Amerikanen mogen geloven. Mag ik u en passant herinneren aan de onwrikbare integriteit en betrouwbaarheid van de Amerikanen door hun oprechte bezorgdheid over de onzichtbare WMD’s in Irak? Om de burgers van Irak te beschermen tegen Weapons of Mass Destruction moesten Bush en Blair het land immers binnenvallen met honderden duizenden tot een miljoen doden tot gevolg. In naam van democratie en vrijheid uiteraard.

Het terugkerende scenario is onveranderlijk. Ergens op de wereld zijn er slechteriken, zij vormen een gevaar voor onze vrijheden, zij hebben het op onze Westerse waarden gemunt en daarom moeten we ons verenigen en oorlogvoeren, in naam van vrede en vrijheid zeg maar. En als het je niet bevalt rot je maar op.

Zoals we nu ook zien met IS of ISIS, waar we dagelijks mee doodgegooid worden op het nieuws en waar de NOS, de plaatsvervangende propagandazender van Washington, het consistent “Islamitische Staat” blijft noemen in plaats van Daesh of gewoon IS. Nee, het vijandbeeld van islam moet verder versterkt worden, ook van de NOS. Dat IS is ontstaan na jarenlang of zelfs decennialang falend beleid van de Amerikanen en hun bondgenoten daar kunnen we niet omheen. Wat dit Amerikaans beleid van de afgelopen decennia en de medeplichtigheid van de Nederlandse regering mogelijk maakt, is niet IS of die paar ontspoorde jongeren in de Schilderswijk die het wereldnieuws haalden dankzij een provocerende zichzelf journalist wanende verijdelde huismoeder en de succesvolle Ziolobby der Lage Landen, maar heeft bovenal te maken met de participanten van het International Visitor Leadership Program.

Zo staat er dat de uitwisseling jaarlijks 5.000 professionele rijzende leiders van over de hele wereld naar de Verenigde Staten haalt voor een programma van tot wel drie weken lang. Selectie geschiedt op basis van een nominatie door medewerkers van Amerikaanse Ambassades wereldwijd. Je weet wel, die gebouwen waar vandaan ze diezelfde regeringsleiders in de gaten houden middels telefoontaps. Als je de lijst bekijkt van VS-apologeten en Transatlantische fetisjisten die mee hebben gedaan aan het hersenspoelprogramma, valt je meteen op dat het internationale actoren zijn, die een grote rol hebben gespeeld bij het behartigen van Amerikaanse belangen:
Julia Gillard, de vorige Minister President van Australië die op haar eerste werkdag Obama een voortzetting van de militaire campagne in Afghanistan beloofde.
Anders Fogh Rasmussen, de voormalige Minister President van Denemarken. Eén van de hardste trommelaars van de drums of war bij the 2003 Irakoorlog. “Irak heeft Wapens van Massavernietigingswapens, dit is niet iets wat we denken, we weten dit”, aldus Rasmussen die later Secretaris Generaal van de NAVO werd.
Nicolas Sarkozy, de voormalige Minister President van Frankrijk die de aftrap verzorgde voor de “interventie” in Libië.
Joachim Gauck, de huidige Duitse President die geldt als “der Stasijägermeister” en fel anti-communistisch. Gauck is ook voorstander van een Duitse militaire aanwezigheid in Afghanistan.
Mario Monti, de voormalige Italiaanse Minister President die een leidende figuur is binnen de Bilderberg groep en Internationaal adviseur was van bedrijven zoals Goldman Sachs en de Coca Cola Company. Daarnaast nam hij zitting in de adviesraad van het kredietratingbureau Moody’s.
Jan-Peter Balkenende, de voormalige Minister President van Nederland die vanuit het niets opstoomde na de moord op Fortuyn. Hij steunde de inval in Irak in politieke zin en hielp na de verwoesting van het land mee met de wederopbouw.
Jens Stoltenberg, de voormalige Minister President van Noorwegen en huidig Secretaris Generaal van de Navo. Stoltenberg verhoogde onder zijn Premierschap de defensie-uitgaven van Noorwegen tot de hoogste per capita in de NAVO. Stoltenberg slaat tegenwoordig hard op de oorlogsdrum richting Rusland.
Donald Tusk, de voormalige Poolse Minister President en huidige voorzitter van de Europese Raad. Tijdens zijn Presidentschap bereidde hij de terugtrekking van Poolse troepen uit Irak voor in gedachten houdend dat de Polen hun loyaliteit voor de Amerikanen hadden getoond. In 2008 sputterde hij even tegen, maar ging al snel overstag met het opzetten van een Amerikaanse raketschild in zijn land. De plannen voor het raketschild zijn inmiddels gereviseerd.
Tony Blair, de voormalige Minister President van het Verenigd Koninkrijk en voormalig “Middle East Peace Envoy”. Blair was de grootste bondgenoot van het Bush regime en gaf de aftrap tot de invasie en bezetting van Irak in 2003 en daarvoor de invasie en bezetting van Afghanistan in 2001. Blair is daarnaast overtuigd Zionist en handelde uit voorliefde voor Israël en vanuit zijn geloofsovertuiging. Zijn rechterhand tijdens zijn verkiezing Michael Levy, haalde 12 miljoen op voor zijn campagne en roemde hem om zijn solide en toegewijde steun aan de staat Israël. Blair is één van de grootste oorlogsmisdadigers uit de 21e eeuw die ermee lijkt weg te komen.
Hamid Karzai, de voormalige Minister President van Afghanistan werd na de Amerikaanse invasie van Afghanistan President en trekpop van de VS. Karzai was in de jaren voor zijn Presidentschap een agent van de CIA en hielp met de wapenleveranties aan de Mujahideen. Hij weigerde later een post als VN gezant van de Taliban.
Ehud Olmert, de voormalige Minister President van Israël viel in 2006 Libanon binnen en richtte in 2008 een bloedbad aan in Gaza.

Naast deze lijst met invloedrijke politici blijkt uit een artikel uit 2011 ook dat de PvdA-burgemeester van Rotterdam, Ahmed Aboutaleb, een studiereisje van drie weken heeft gemaakt naar Amerika. Uit Wikileaks documenten blijkt dat het gaat om het International Visitor Leadership Program waar “politiek talentjes” en andere ja-knikkers worden opgeleid tot sokpop van de Verenigde Staten van Amerika. Aboutaleb was samen met andere sleutelfiguren uit de Nederlandse moslimgemeenschap uitgenodigd naar Washington na de moord op Theo van Gogh “om de harten en hoofden van Nederlandse moslims” te winnen. Nederlandse moslims waren op dat moment zeer anti-Amerika. Een sentiment waar Washington verandering in wilde brengen. In het bijzonder drong massamoordenaar George W. Bush aan op het aanhalen van banden met leiders uit de Nederlandse moslimgemeenschap. Diplomaten legden eerst contact met leidende figuren uit de moslimgemeenschap. Ze organiseerden Iftar-maaltijden tijdens de Ramadan en kregen studiereizen aangeboden. Deze “leiders” woonden in Amerika vervolgens leiderschapsprogramma’s bij en journalisten woonden de Edward Murrow Programme bij. Deze aantallen zogezegde informanten uit de Nederlandse moslimgemeenschap steeg binnen een jaar na het charme offensief van 50 naar 131. Aboutaleb was destijds wethouder in Amsterdam. Volgens Wikileaks-documenten beschouwden de Amerikanen Aboutaleb als één van hun beste contacten uit de moslimgemeenschap in Nederland. Zelf zegt Aboutaleb geen informant te zijn geweest voor de Amerikanen en voor zijn eigen ticket te hebben betaald.