Home Opinie Nederland als paradijs en Turkije als hel: over de simplistische benadering van...

Nederland als paradijs en Turkije als hel: over de simplistische benadering van Ebru Umar en co.

DELEN

De verkiezingen in Turkije zijn voorbij, de rust lijkt er teruggekeerd te zijn en het onderwerp van de dag is of Kemal Kilicdaroglu, de huidige partijleider van Chp, zal opstappen. Muharrem Ince heeft immers een fantastische winst geboekt die in een tijdbestek van veertig jaar niet eerder is bereikt. Iedereen heeft de verkiezingsuitslagen geaccepteerd. Meer dan 80% van de Turkse bevolking is komen opdagen – een opkomst die je (vrijwel) nergens in Europa ziet. Muharrem Ince heeft zich reeds uitgesproken niet op te zullen houden met de race en zich klaar te maken voor de volgende verkiezingen. “De tweede keer moet het lukken Erdogan te verslaan” is de gedachte en de hoop. Die gedachte en hoop is er ondanks de “Dictatuur van Recep Tayyip Erdogan“, zoals Ebru Umar het regeringssysteem gisteren in de Metro duidde – de foutieve, ongenuanceerde duiding van overigens vele andere Nederlanders.

In steen gegrifte vooroordelen

En waar heeft Ebru Umar het nog meer over? Jawel, over Turkije als bijna een hel. Zo lijkt het wel als je haar column leest. Erdogan lijkt in het door haar geschetste Turkije een soort garantiebepaling in de Grondwet te hebben die na elke verkiezing derogeert aan de verkiezingsuitslagen en Erdogan alsnog als winnaar uitroept. En Nederland? Dat is een – ik citeer – “Vrije, liberale, alle ontplooiingsmogelijkheden gevend Nederland!”. Nu is Nederland een prachtig land, maar of het altijd als zodanig wordt ervaren door vele niet-autochtone Nederlanders, is nog maar de vraag. Leg maar aan de Angolees Mauro Manuel eens uit waarom hij niet in vrijheid in Nederland mocht blijven, terwijl hij sinds zijn 9e in Nederland heeft vertoefd. Leg maar aan de vele Turken en Marokkanen, die op werk, op scholen en aan universiteiten niet vrij durven spreken over hun ideeën en gevoelens, uit dat ze werkelijk vrij zijn. Vertel maar aan moslima’s die keer op keer antwoord moeten geven op vragen als: “Word jij ook uitgehuwelijkt. En draag jij je hoofddoek omdat je daar zelf voor kiest of doe je dat omdat je vader je verplicht?“. Dat vragen worden gesteld is prima. Het gaat hier om de aan deze vragen ten grondslag liggende vooroordelen die in steen lijkt te zijn gegrift. En durf je eenmaal je mannetje te staan, kom je eenmaal in alle “vrijheid” op voor je eigen waarden en normen en ventileer je je mening in het openbaar met naam en toenaam, dan word je als Turk al vrij snel op media als Geenstijl “heerlijk” weggejorist. De kans op die leuke baan, die toch al moeilijk te verkrijgen was vanwege discriminatie, is nu volledig van de baan. Fijn. Die vrijheid.

Toeteren voor het Nederlands elftal

Laat ik nog even ingaan op het klassiek te noemen argument dat het niet uit te leggen is dat Turken in Turkije “Tot de dictatuur van Recep Tayyip Erdogan zijn veroordeeld” door Turkse familieleden in Europa. Turken die hun stem uitbrengen “In een stemhokje (dat) 3000 kilometer van Turkije” afstaat, dat zou niet uit te leggen zijn. Buiten het gegeven dat Nederland een pendant kent van dit fenomeen, ook Nederlanders kunnen vanuit het buitenland stemmen tijdens de verkiezingen in Nederland – is er nog een belangrijk argument te noemen. De Turken die hier in Europa wonen, hebben, zoals dat wel vaker is bij familiaire banden, een sterke band met de familieleden in Turkije. Turken die in Europa wonen bespreken zowel via social media als via andere media allerlei onderwerpen. Het is de gemiddelde Turk niet onbekend dat met name wordt gesproken over onderwerpen die betrekking hebben op de politiek in Turkije, het voetbal en het islamitisch geloof. De Turk die hier woont en werkt heeft met andere woorden talloze, virtuele, springlevende banden met Turkije en de Turken in Turkije. En nee, deze mensen willen en kunnen praktisch gezien niet terug naar Turkije. Zij houden van Nederland. Of u dat gelooft of niet. Ja, en ondanks alle hierboven geschetste moeilijkheden. En ook al ziet u ze niet met Nederlandse vlaggen in hun auto’s, al toeterend na een winst van het Nederlands elftal.

Turkije is geen Nederland

Waarom zij Nederland lief hebben? Alleen vanwege de –ik citeer Ebru Umar nogmaals– “Lusten als vrijheid, uitkeringen (en) sociale voorzieningen”? Nee. Deze Turken wonen hier veelal met kinderen, kleinkinderen, ooms en tantes en neven en nichten. Teruggaan is geen reële optie. En ja, Turkije is geen Nederland. Op tal van vlakken kan Turkije wat leren van Nederland. Maar Turkije is geen hel, noch is Nederland een wereldlijk paradijs.

Gastcolumn door Tahir Sifil.
Tahir Sifil Twittert onder de naam @TSifil.

Wil jij ook een analyse of opiniestuk publiceren op DutchTurks.nl? Wij publiceren regelmatig ingezonden stukken. Mail jouw artikel onder vermelding van je naam en contactgegevens naar redactie@dutchturks.nl.