Home Nieuws Israëlische generaal geeft toe dat de terreurbeweging PKK buitenlandbeleid Israël dient

Israëlische generaal geeft toe dat de terreurbeweging PKK buitenlandbeleid Israël dient

DELEN

De hooggeplaatste Israëlische Generaal-Majoor Yair Golan heeft tijdens een lezing over de veiligheidsuitdagingen van de Israëlische Staat toegegeven dat de terreurbeweging PKK het buitenlandbeleid van Israël dient.

Golan gaf tijdens de lezing te kennen dat hij de terreurbeweging PKK, verantwoordelijk voor 40.000 doden en etnische zuiveringen, niet als een terreurbeweging beschouwt, maar dat het succes van de PKK het buitenlandbeleid van Israël dient. Golan doelde naar eigen zeggen op de tumultueuze regio Syrië, Irak en Iran en zei daarbij dat een entiteit in die regio ten dienste zou staan van het buitenlandbeleid van de Israëlische Staat.

Golan’s uitspraken staan op één lijn met die van Oded Yinon, een voormalig medewerker van het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken. Yinon schreef in 1982 hoe het buitenlandbeleid van Israël eruit zou moeten zien, wil Israël overleven in de regio. Later werd dit omgedoopt tot het Yinon plan. Hoezeer men in Israël ook beweert dat het “Yinon Plan een nieuwe antisemitische theorie is, die in navolging van de protocollen van de wijzen van Zion, beweert dat het zionisme een supranationale hegemonie wil bewerkstelligen”, kunnen we in de realiteit zien dat het Yinon plan, geschreven in 1982, redelijk accuraat in de buurt komt van het actieve buitenlandbeleid van Israël. In een passage schrijft Oded Yinon: “Het uiteenvallen van Libanon in vijf provincies dient als een precedent voor de hele Arabische wereld, waaronder Egypte, Syrië, Irak en het Arabisch schiereiland en is al in de maak. De ontbinding van Syrië en Irak later in etnisch of religieus unieke gebieden, zoals in Libanon, is Israël’s primaire doel aan het Oostfront op de lange termijn, terwijl de ontbinding van de militaire macht van deze staten het belangrijkste doel op korte termijn is. Syrië zal uit elkaar vallen in verschillende staten, in overeenstemming met haar etnische en religieuze structuur, zoals in het huidige Libanon, zodat er een Sjiitisch Alevitische staat langs de kust ontstaat, een Soennitische staat in het Aleppo gebied, een andere Soennitische staat in Damascus die vijandig staat tegenover de noordelijke buren, en een staat voor de Druzen die ook een staat zullen opzetten, misschien wel in onze [sic] Golan en zeker in Hauran in het noorden van Jordanië. Deze stand van zaken zal de garantie zijn voor vrede en veiligheid in het gebied op lange termijn, en dat doel is vandaag de dag al binnen ons bereik.”