Home Opinie Geen terrorist, want geen migratieachtergrond

Geen terrorist, want geen migratieachtergrond

DELEN

Afgelopen weekend werd de wereld bijna opgeschrikt door een mogelijke terroristische aanslag in Münster, waarbij een bestuurder van een bestelbusje inreed op een terras vol met mensen. Daarbij zijn twee doden en twintig gewonden gevallen. Duitse media meldden al snel dat het ging om een Duitse man zonder migratieachtergrond. De dader bleek een man met psychische klachten te zijn. Op de NOS-redactie kon opgelucht ademgehaald worden; het bleek geen terreuraanslag, want “Het was een man zonder migratieachtergrond”.

De NOS meldde in een eerste versie van het artikel d.d. zaterdag 7 april 2018 getiteld ‘Man die op terras Munster inreed, had psychische problemen’: “In eerste instantie spraken Duitse media van een aanslag, maar inmiddels wordt gemeld dat de dader een Duitser zonder migratieachtergrond is.”.

Monochroom beeld terrorisme

Zowel de NOS als het ANP waarvan het nieuws afkomstig lijkt, suggereert in deze eerste versie van het artikel dat je geen terrorist kunt zijn wanneer je geen migrantenachtergrond hebt. Hoewel de NOS snel rectificeerde omdat dit volgens hen ‘Natuurlijk een ongelukkige, onjuist en onbedoelde formulering was‘, legt deze ‘Fout’ wel een dieper liggend probleem bloot, namelijk dat van journalistieke vooringenomenheid en een monochroom beeld van terreur en terrorisme.

De NOS-rancune

Dit zien we niet alleen bij berichtgeving over terreuraanslagen die door neonazi’s worden gepleegd, maar ook in berichtgeving over Turkije. Turkse Nederlanders kennen het klappen van de zweep als geen ander, wanneer het gaat over eenzijdige berichtgeving. Kijk alleen al een paar minuten naar de Twitterfeed van NOS Turkije-correspondent Lucas Waagmeester, om de rancune te proeven. De NOS, maar ook andere mainstream media in Nederland, ontzien al jarenlang de terreurbeweging PKK en haar lange arm in Europa. Hoewel de PKK de afgelopen jaren tientallen terreuraanslagen heeft gepleegd, oorlogsmisdaden pleegt in Syrië en Irak, etnische zuiveringen uitvoert, kindsoldaten inzet, politieke opponenten en leraren vermoordt, zich schuldig maakt aan drugs- en mensenhandel in Europa en een eigen illegale belastingdienst en trainingskampen heeft in west-Europa, waar ook Koerden het slachtoffer van zijn, worden Koerden door de NOS stelselmatig op één lijn gesteld met de terreurbeweging PKK.

Eendimensionaal denken

Dit eendimensionaal denken is niet te wijten aan journalistieke onkunde, maar vooral aan vooringenomenheid en het balanceren tussen dienen van geopolitieke belangen en het informeren van de bevolking. Mede dankzij sociale media is het sturen van het narratief door oude media niet meer zo vanzelfsprekend, maar wordt het gecontroleerd door burgerjournalisten en bloggers. Terwijl journalisten zouden moeten dienen als vierde macht die de politiek controleren, zien we in de hedendaagse werkelijkheid dat zij vaak fungeren als verlengstuk van de macht en dat nieuwe media de controlerende taken op zich nemen. Dit zie je op zowel rechts als op links gebeuren, met in het centrum van die nieuwe media het bereik van sociale media.

Westerse plunderoorlogen

Hoewel sociale media dienen als media waarop burgerjournalisten en bloggers vrij de ruimte krijgen om eigen onderzoek te doen en het narratief van grote mediahuizen in twijfel te trekken, zien we tegelijk dat het alternatieve media onder het mom van bestrijden van nepnieuws steeds moeilijker wordt gemaakt om zelfstandig overeind te blijven zonder grote bedragen neer te tellen om te adverteren op media zoals Facebook of Twitter. Als samenleving zouden we moeten nadenken over de vraag wat persvrijheid voor ons betekent. Is persvrijheid het openhouden van kranten die terreurpropaganda maken en terreuraanslagen bejubelen, zoals Ozgur Gundem dat deed in Turkije? Is persvrijheid het straffeloos openbaren van staatsgeheimen zoals Can Dündar deed? Is persvrijheid het straffeloos stigmatiseren van Turkse en Marokkaanse Nederlanders en het criminaliseren van moslims? Is persvrijheid het alleen maar aannemen van columnisten met een migrantenachtergrond die jou als hoofdredacteur in je Oriëntalistische denkbeelden bevestigt? Of is persvrijheid de aanwezigheid van een pluriform meerkleurig medialandschap waarin politici aan de tand worden gevoeld; een mediaklimaat waarin plunderoorlogen en westerse interventies niet meer worden verkocht als humanitaire interventies; journalisten die zonder angst voor hun positie, politici die (mede) verantwoordelijk zijn voor de massamoorden in Irak tot in hun graf achtervolgen met vragen?

Orwelliaanse dystopie

We hebben als Turks-Nederlandse gemeenschap gezien dat de begrippen democratie en vrijheid van meningsuiting rekbaar zijn, wanneer onwelgevallige meningen de mond moeten worden gesnoerd. Wat in het NOS-artikel sloop was geen fout, maar een Freudiaanse verspreking van wat er leeft op witte redacties. Het is juist deze cynische, rancuneuze en verholen discriminatoire houding waar we korte metten mee moeten maken, willen we niet over tien jaar leven in een Orwelliaanse Dystopie waar we alleen nog maar één soort persvrijheid kennen: dat van de machthebbers.

De sneeuwwitte hoofdredacties van Nederland

Steun onafhankelijke media