Home Opinie DENK bewijst niet dat de integratie “mislukt” is, DENK is een motor...

DENK bewijst niet dat de integratie “mislukt” is, DENK is een motor voor integratie

DELEN

Mohammed Akkari, 26, is een politiek en maatschappelijk activist, bekend om onder andere het opkomen voor Palestina en is actief in vele maatschappelijke discussies. 

We horen en lezen de laatste tijden veel over hoe DENK hét bewijs zou zijn dat de integratie mislukt is. DENK zou een clubje Turken of allochtonen (met een andere afkomst) bijeen zijn, die niets te maken willen hebben met Nederland. Ze zouden er eigenlijk alleen op uit zijn om Turkse politiek en problemen uit Turkije te importeren. Daar heb ik het één en ander over op te merken.

Wat ik hier schrijf is geen stemadvies voor of tegen DENK; het is geen inhoudelijke behandeling van haar standpunten, geen reflectie op haar politieke strategie of een bezinning op haar doen en laten. Waar het mij in dit schrijven over gaat is het “Fenomeen” DENK en hoezeer dit fenomeen verkeerd begrepen wordt.

DENK Motor voor integratie

Wat we falen te begrijpen is dat DENK juist een motor voor integratie is gebleken. Voor een lange tijd leefden, vooral Turkse Nederlanders in een soort parallelle realiteit. De Turkse taal, cultuur en identiteit moesten koste wat het kost niet vergeten worden en daar werd veel aandacht aan besteed. Onderlinge gesprekken vonden plaats in het Turks, politieke discussies gingen over de stand van zaken in Turkije en als het over voetbal ging, werd er alleen over de Turkse Süper Lig gepraat.

Sinds de komst van DENK, en dit is precies waarom het zó opvalt, is er iets nieuws gaande. Turkse Nederlanders, vooral jongeren, beseffen ineens hoe Nederlands ze wel niet zijn. Geïnspireerd door de figuur Kuzu denken zij mee over allerlei Nederlandse zaken. Ze vormen meningen over alledaagse zaken en wij zien hen die ook uiten.

Zelfs in interne Turkse kringen valt die evolutie op. Ineens gaan gesprekken over “onze” rol en ‘plaats’in Nederland. We zien gesprekken over de arbeidsmarkt, ouderenzorg, racisme, homorechten, noem maar op.

De heftige discussies die voorheen over de Turkse partijen CHP, MHP en AK Partij gingen, maken nu plaats voor DENK, de PvdA en GroenLinks gekibbel. Alhoewel het nog steeds vaak over Galatasaray, Fenerbahçe en Beşiktas gaat, winnen de Nederlandse clubs ADO, Feyenoord en Ajax ook terrein.

De opkomst van Turkse Nederlanders met de afgelopen verkiezingen is daar ook het bewijs voor. Harde cijfers kan ik niet vinden, maar in mijn directe omgeving merk ik hoeveel meer geëngageerd zij zijn bij de verkiezingen.

Waar het op neerkomt; DENK heeft niet bewezen dat de integratie is mislukt, maar heeft deze juist een duw in de rug gegeven. Het probleem zit hem juist in hen die liever niet hadden dat zij meededen. Dat zij slechts stemmen wanneer het nodig is en zich vervolgens verder in hun cocon terugtrokken.

Of DENK de strijd der tijd wint en op de lange termijn overleeft weet ik niet. Ik heb zelf ook zo mijn twijfels over de partij. Wat ik echter wel zeker weet is dat Turkse Nederlanders een Nederlands politieke bewustzijn hebben gecreëerd. Dit manifesteert zich nu nog in DENK, maar naarmate de tijd vordert zal dit meer fluïde zijn. Zij zullen meer en meer hun eigen ideeën en preferenties hebben. Misschien blijft dat bij DENK, misschien rolt het ook uit over andere partijen. Zo zal de democratie meer en meer representatief zijn.

Stop dus de aanval op DENK puur op haar achtergrond. Stop met het doen alsof zij de integratie de kop in hebben gedrukt. Respecteer en waardeer juist dat dat deel van de samenleving ook haar democratische rechten en plichten uitoefenen en reken haar af puur om de standpunten. En niets anders.