Home Opinie Bonus Quote: Je was Charlie, je was Parijs. Ga je ook Ankara...

Bonus Quote: Je was Charlie, je was Parijs. Ga je ook Ankara zijn?

DELEN

“Je was Charlie, je was Parijs. Ga je ook Ankara zijn?”, daar begint een Facebookpost mee van James Taylor, die viraal ging over het internet na de terreuraanslag in Ankara. Hieronder volgt de vertaling.

“Voor degenen die Turkije niet kennen, of deze aanvallen op afstand houden, misschien opent dit je ogen.
De bomaanslagen van vanavond gebeurden op één van de drukste plekken van de stad, naast bushaltes waar mensen wachten om naar huis te gaan, aankomen om uit te gaan, en in het park zitten relaxen en thee drinken.

Het is vergelijkbaar met een bom die afgaat buiten Debenhams on the Drapery in Northampton, of in de staten van Birmingham, of Piccadilly Circus in Londen.

Kun je je voorstellen dat je daar bent? Kun je je een plaats voorstellen waar je iedere dag langsloopt, de bushaltes die je gebruikt, de wegen die je oversteekt, verwoest.
Kun je je de slachtoffers voorstellen? Tieners die de bus pakken om naar huis te gaan, de grootouders die naar de stad gaan, de mensen die wachten op een taxi na een lange dag gelachen en gesocialized te hebben in de zon.

Stel je nu voor dat ze Engels waren, en deze aanval was in Engeland. Als het in plaats van deze mensen, de mensen waren die je iedere dag op weg naar je werk zag, mensen zoals jou en mij, normale, vrolijke mensen. Families, politieagenten, studenten, artiesten, stelletjes. Je vrienden misschien. Deze mensen zijn niet veel anders. Ze zijn toevallig Turks.

In tegenstelling tot wat veel mensen denken, ligt Turkije niet in het Midden Oosten. Ankara is geen oorlogszone, het is een normale levendige stad, net zoals iedere andere Europese hoofdstad, en Kizilay is het absolute hart, het centrum.

Het is heel makkelijk om te kijken naar terreuraanslagen die plaatsvinden in Londen, New York, Parijs en de pijn, het verdriet te voelen voor die slachtoffers, dus waarom geldt datzelfde niet voor Ankara? Komt het simpelweg omdat je je nog niet realiseert dat Ankara niet verschillend is van andere steden? Is het omdat je denkt dat Turkije voornamelijk een islamitisch land is, zoals Syrië, zoals Irak, zoals landen die in een staat van burgeroorlog verkeren, dus moet het wel hetzelfde zijn, omdat je niet om diegenen geeft, dus waarom zou je om Turkije geven?

Als je niet gelooft dat deze aanvallen in Ankara ook jou zullen raken, of je niet hetzelfde kan voelen als je voelde bij de aanvallen in Parijs en Londen, misschien moet je dan nadenken over waarom, over waarom je je zo voelt.

Turkije is een prachtig land met werkelijk geweldige mensen. Ik heb me nog nooit meer welkom, gelukkiger, en veiliger gevoeld dan hier. Ankara is mijn thuis, dat was het voor de laatste 18 maanden, en het zal mijn thuis blijven.

Je was Charlie, je was Parijs. Ga je ook Ankara zijn?”